Licht aan het eind van de tunnel….

Daar is hij dan, het licht puntje is nu echt te zien.

Vanmorgen om half 11 werd ik al opgehaald voor de longfunctie.

Ik was wel een beetje zenuwachtig want wilde gewoon perse een goed resultaat blazen.

Na de eerste keer blazen nam ik even een pauze om te kijken hoe hij was.

En tot mijn grote opluchting stond er: Fev1 100%  Yessss

Om 11uur was ik terug op de afdeling en kwamen de artsen nog snel even langs voor de visite.

Omdat er duidelijk verbetering mag ik deze week nog lekker naar huis.

Wel willen ze de kuur tot vrijdag afmaken. Wat dus betekend dat ik vrijdag naar huis mag en dan zonder antibiotica of infusen!!

NOG MAAR 4 NACHTJES TE GAAN…..

Oh jaa ik vergeet nog bijna te vertellen dat sinterklaas vanmorgen om 9uur al aan mij bed stond. Ik was lief geweest dit jaar en kreeg daarom van hem een lekker speculaaspop!!

Dank u wel sinterklaas : -)

Vooruit gang....

Door dat ik even in een dipje heb gezeten heb ik de afgelopen dagen niet geschreven.

Maar het is tijd voor een update!!

Afgelopen maandag ben ik opnieuw opgenomen in Rotterdam.

Ze hebben eerst gekeken naar de antibiotica. Ik kreeg eerst colistine en tobi en dat is nu veranderd naar colistine en meronem.

Waarschijnlijk kwamen de bijwerkingen van de colistine dus krijg ik nu een iets lagere dosering. Woensdag hebben ze het nog even opgehoogd en al snel begonnen de tintelingen in mijn lippen weer te komen. Dus hebben ze donderdag middag gelijk de dosering weer verlaagd en gelukkig gaat verdween het gevoel weer snel en gaat het nu goed!

Ook heb ik maandag longfunctie geblazen en tot mijn grote teleurstelling was die niks omhoog gegaan. Daar was ik behoorlijk teleurgesteld in. En door alle dingen eromheen maakte mij op dat moment ook wel redelijk emotioneel.

Het duurde ook wel even voor ik daar van bekomen was.

Gelukkig heb ik sinds woensdag het gevoel dat er een vooruit gang in zit. En dat had ik echt nodig om weer het positieve gevoel terug te krijgen!

a.s maandag heb ik opnieuw longfunctie en als die goed vooruit is dan gaan ze kijken wanneer ik naar huis mag. De precieze datum staat dus nog niet vast maar er lijkt een lichtpuntje zichtbaar aan het eind van de tunnel. Dus allemaal duimen dat maandag mijn longfunctie verbeterd is!!!!

Liefs Karen

Picc lijn en minder leuk nieuws

Laat ik beginnen met het verhaal over de picclijn.

Dinsdag avond sneuvelde mijn infuus alweer en dus besloot ik contact op te nemen met de dienst doende longarts en ik overleg met hem werd er besloten dat ik een picclijn zou krijgen.

Dat is een lange lijn die in je boven arm word aangebracht en dan helemaal door loopt tot aan vlak bij je hart. En die kan veel langer blijven zitten dan een normaal infuus. Dit word in een steriele kamer ingebracht.

Woensdag om half 3 kon ik terecht. Ik mocht op een operatie tafel gaan liggen en de arts ging kijken waar die precies moest komen te zitten.

Met een echo kon je heel duidelijk de ader zien zitten( ik kon mooi mee kijken) en was het duidelijk dat daar de picc geplaatst zou worden.

Alles werd helemaal steriel gemaakt en we waren klaar om te beginnen.

De arts spuit de verdoving in, wil beginnen met het inbrengen van de picclijn en....

HELAAS door de verdoving was de ader verdwenen en die was met geen mogelijkheid nog te vinden. Op de echo wat hij nergens meer te zien. Dus na wat prikken en zoeken (waar ik toch niks van voelde) besloot de arts dat het geen had om nog verder zoeken. Dus werd er besloten om hem in de rechterarm te plaatsen.

Alles werd rechts steriel gemaakt en deze keer zouden ze het zonder verdoving doen. Om te voorkomen dat deze ader ook weer zou verdwijnen.

Gelukkig viel het met de pijn wel mee en zat hij deze keer vrij snel. En heb ik er nu niet heel veel last meer van. Alleen mijn andere arm nu flink blauw door het zoeken naar die ader.

Dan nu het minder leuke nieuws.

Sinds een aantal dagen heb ik veel last van een verdoofd gevoel in mijn handen en lippen. En ik merk dat het ook wel beetje over de rest van mijn lichaam is. Omdat ik dit niet vertrouwde heb ik contact gehad met de longarts en ook hij vertrouwde het niet.

Dus moet ik nu per direct stoppen met de antibiotica en maandag word ik opnieuw opgenomen om wat dingen te onderzoeken en gaan ze kijken wat we nu verder gaan doen! Hopelijk duurt de opname niet al te lang maar daar kan ik nu nog niks over zeggen.

Ik hou jullie op de hoogte!

Liefs, Karen

Weer thuis....

Gisteren was het zover ik mocht weer lekker naar huis!

Mama zou om 1uur samen met oma bij mij zijn en dan zouden we gelijk kunnen vertrekken.

Helaas liep dat anders dan gepland.

De nacht voor mijn vertrek begon mij infuus ineens erg zeer te doen. Dus besloot ik samen met de nachtdienst de pleister te vervangen en te kijken of het dan beter zou worden. Zo niet zou ik de volgende dag een nieuw infuus laten prikken.

De nacht ging voorbij en iets beter ging het wel, maar zodra de ochtend giften antibiotica er in zaten begon het toch weer zeer te doen dus besloten om een nieuw infuus te laten prikken want dan had ik thuis iig een goed infuus.

Helaas de verpleging prikte 2x mis en dus moest de anesthesie worden ingeschakeld.

Dus met bed en al het ziekenhuis door op naar 11 noord. Daar kreeg ik een nieuw infuus op mijn hand. Hij liep daar al niet helemaal zoals het moest maar die man die had geprikt was er van overtuigd dat hij wel goed zat. Dus terug maar de afdeling mijn infuus aangesloten en even leek hij goed te zitten.

Ondertussen was het 1uur en waren er nog wat problemen met de apotheek thuis en dus besloten we om mijn antiobitica gift van 2uur een beetje te vervroegen en nog in het ziekenhuis te laten lopen.

Helaas kwamen we er toen snel achter dat mijn infuus toch niet zo goed zat. De pomp gaf meerdere malen aan dat er een afsluiting was onder de pomp of te wel een afsluiting van de naald.

Dus er moest weer een nieuw infuus komen. Opnieuw werd de anesthesie gebeld maar die deden nogal moeilijk. Na een hoop op en neer geruzie tussen wat artsen en de anesthesie mocht ik toch opnieuw komen. Deze keer naar 11 zuid. Dus weer met bed en al het hele ziekenhuis door voor een infuus.

Gelukkig werd hij wel in 1x goed geprikt en zat hij toen op een goede plek.

Het was ondertussen 3uur en we waren eindelijk zover om te vertrekken. Dus nog snel een ijsje gekocht en hop de auto in.

Eenmaal in Raamsdonksveer aangekomen eerst langs de huisarts gereden voor de griepprik (die ik eerder was vergeten te halen. STOM) en gelijk langs de apotheek voor alle thuis medicatie die ondertussen netjes klaar stond.

Ondertussen zit ik lekker thuis op mijn eigen bank en heb ik al heerlijk een nachtje in mijn eigen bed erop zitten.

De komende 2 weken heb ik nog een thuis infuus en moet ik nog rust houden.

En hopelijk ben ik daarna weer helemaal de oude.

Liefs, Karen

Even een update.....

Ondertussen ben ik alweer zo’n 5 weken terug uit Egypte en er valt weer een hoop te vertellen.

Kort na dat ik terug kwam uit Egypte begonnen mijn longen zich te vervelen en dachten laten we eens wat herrie gaan schoppen. Natuurlijk was ik het daar niet mee eens en mailde ik gelijk even naar de longarts voor een cipro kuurtje. Na de eerste week leek het er goed uit te zien en het te verbeteren, maar helaas in de 2^e week ging het weer wat achteruit en wist ik niet goed wat ik dr mee aan moest. Dus na een hoop denken, stressen en onrustig zijn besloot ik contact te zoeken met de longarts en zijn mening te vragen.

Hij stelde voor om een week zoveel mogelijk rust te nemen en aan te kijken of de antibiotica nog iets zou gaan doen.

Helaas…. In het begin had ik nog wel goede hoop dat het beter ging maar uiteindelijk ging het opnieuw achteruit.

Afgelopen donderdag kon ik bij de longarts terecht om te kijken hoe het met mijn longfunctie stond en aan de hand daar van zouden we beslissen wat slim zou zijn.

Samen met Frank (mijn vriend die ik in Egypte heb leren kennen ) ben ik donderdag naar het ziekenhuis gegaan. Helaas was mijn longfunctie niet zo heel goed. De fev 1 was nu 91 % terwijl mijn top ligt rond de 113%. Dat is dus een behoorlijk verschil en de longarts vond dan ook dat we moeten proberen terug te gaan naar die top. Alles wat er te halen is moeten we proberen.

Dus werd er naar de afdeling gebeld met de vraag of er een plekje voor me was.

Gisteren kon ik al terecht en dat betekend dus voor nu dat ik weer verblijf in hotel Erasmus.

De planning voor nu!

Omdat ik een andere combinatie antibiotica krijg dan ik de voorgaande keren kreeg is de optie met thuis infuus nu makkelijker.

Daarom hebben we nu afgesproken dat ik hier tot vrijdag 19 nov zal blijven en dan de rest van de kuur thuis verder af maak.

Dit was het even voor nu, maar ik hou jullie op de hoogte!!

Liefs Karen

Egypte 2011

Woensdag 28 september vertrokken ik met een vriendin voor 8 dagen richting het altijd warme Egypte. De foto's zeggen genoeg toch.....????

Wachten op Schiphol

Ons eerste avondmaal net na aankomst

het uitzicht vanaf ons balkon

Karaoke achtergrond danseressen.... 2 zachten armen om me heen

heerlijk luieren aan het zwembad

slapen aan t zwembad

Genieten van de chocolade toetjes

Feestjes bouwen

Zwemmen

Snorkelen

Visjes kijken

visjes kijken

En nog meer mooie visjes kijken...

2 daagjes weg met mama en oma.

Donderdag ochtend om 9uur vertrokken mama, oma en ik richting Groningen.

Mijn neef heeft een kindje van 6 weken en dus gingen wij op kraamvisite…

Onderweg nog even gezellig een bakkie gedaan en rond half 1 kwamen we aan bij Dim, Melanie en Jelle.

Met mijn lieve neefje!

Natuurlijk was mijn oma ontzettend trots op haar nieuwe achterkleinkind en genoten wij daar weer van.

Na een heerlijke lunch veel kletsen, genieten van Jelle en een bakkie koffie met een gebakje vertrokken we om half 5 richting Diever.

Hier woont een andere neef van mij met zijn vrouw en 2 dochters.

Ook daar zag je oma weer  genieten van d’r achterkleinkinderen, want het is en blijft natuurlijk wel iets bijzonders.

Bij Joost en Heleen hebben we gezellig meegegeten en heb ik geholpen met het in bed leggen van de meiden.

’s Avonds sliepen we in een hotel in de buurt. M'n oma had ooit al eerder in dit hotel geslapen en vond het wel leuk om daar nog een keer te slapen, dus dachten wij waarom niet....
Toen we daar aankwamen waren er zo'n 25 mensen aan het sjoelen enzo, geen van hen was jonger dan 85 hahaha. We hadden nog gevraagd of ik korting kreeg omdat ik jonger was dan 65+ maar helaas dat deden ze niet ;-)

De volgende ochtend vertrokken we na het ontbijt rond half 11 richting Arnhem.

Daar zijn we gezellig een dagje wezen shoppen en heb ik alvast van oma een jurkje voor mijn verjaardag gekregen.

’s Avond hebben we daar nog in een leuk gezellig tentje wat gegeten en waren we uiteindelijk na 2 onwijs gezellige dagen rond half 9 weer heerlijk thuis.

Mama en oma toosten op 2 geslaagde dagen!

Dagje SEH

Omdat ik nog steeds zo’n pijn heb in mijn schouderblad, had ik afgelopen dinsdag besloten om het cf team weer een mailtje te sturen.

Woensdag ochtend rond kwart over 9 belde dokter Bakker. We hebben samen even de hele situatie doorgenomen en  besloten we dat het toch verstandig is om er even goed naar te laten kijken.

Vandaag moest ik me rond een uurtje of 10 melden op de SEH.

Daar aangekomen wisten ze al dat ik zou komen, en al vrij snel werd ik geholpen.

Eerst werden de standaard controles gedaan zoals, bloed afnemen, bloeddruk meten, temperatuur opnemen en saturatie meten.

Daarna was het wachten op de dienst doende longarts. Ondertussen werd ik nog opgehaald voor een thoraxfoto, en toen ik terug kwam op mn kamertje was de longarts er al.

Samen hebben we even goed doorgenomen wat er nou precies aan de hand was en werd er besloten om even de foto af te wachten en dan weer verder te kijken.

Op de foto was niks bijzonders te zien en dus werd er een hartfilmpje gemaakt, en besloten ze om ook nog een ct scan te laten maken om alle mogelijke levensbedreigende dingen uit te sluiten.

Na lang wachten en een aantal hoofdstukken verder in mijn boek, werd ik geroepen voor de scan.

Daarna was het weer wachten op de uitslag. Het hart filmpje was prima dus dat was het niet gelukkig.

De arts kwam nog even gezellig een praatje maken terwijl we moesten wachten tot de scan helemaal binnen was.

Een half uurtje later kwam de longarts vertellen dat ik naar huis mocht.

Hij had samen met de radioloog en een neuroloog de scan bekeken en geen van de 3^e kon iets opmerkelijks vinden. Natuurlijk is dat een goede uitslag want dat betekend dat er niks ernstigs is gevonden. Maar het betekend ook dat ik nog steeds niet weet waar de pijn vandaan komt.

Mogelijk is het een zenuw, en als de pijn klachten aanhouden kan ik contact opnemen met de poli neurologie.

De komende 2 weken moet ik even rustig aan doen en hopen dat de pijn vanzelf over gaat.

Duimen jullie voor mij!!!

Liefs, Karen

Veel pijn met een verzachtende factor

1.5 week geleden vertelde ik jullie de uitslag van de scan. Ik vertelde ook gelijk over de pijn in mijn schouderblad.

Helaas die is nog steeds niet over. Vorige week heb ik nog een keer contact gehad met de longarts. De pijn komt van mijn longvlies vandaan en dat moet vanzelf over gaan. Dus helaas is dat dus nog niet het geval en soms is de pijn erg heftig en dat begint me nu ook wel een beetje op te breken helaas. Om de pijn toch een beetje dragelijk te maken slik ik nu een aantal keer per dag pijnstillers in de hoop dat het snel beter gaat

Gelukkig is er nog 1 verzachtende factor.

Afgelopen week heb ik samen met mijn ouders een motor gekocht!!

Ik ben er zo ontzettend trots op en vind het zo heerlijk om d’r op te rijden. Ik verzin zoveel mogelijk “onzinnige” redenen om het ding uit de schuur halen en lekker te gaan toeren. Helaas is het weer nog niet echt geweldig en zal ik voorlopig tussen de buien door moeten gaan rijden…

Maar eind deze week houden ze weer wat droger weer dus hoop ik weer wat leuke ritjes te kunnen gaan maken!!

Liefs Karen!

p.s Hier onder nog wat foto's van mijn motor : -)

Uitslag van de CT scan.

Vorige week donderdag heb ik de scan laten maken en vandaag kreeg ik de uitlag.

Ik had een telefonische afspraak met de longarts. Hij zou aan het eind van de middag bellen.

Uiteindelijk ging om kwart over 4 de telefoon.

De arts vertelde dat er een aantal zieke vaatjes zijn gevonden in m’n longen die eventueel een bloeding zouden kunnen veroorzaken, maar zolang ik verder geen bloed ophoest, en als het wel gebeurd het niet erg veel is, dan gaan ze er nog niks aan doen.

Verder heb ik sinds zondag nogal pijn terhoogte van m’n linkerschouder blad.

De pijn kwam uit het niks opzetten en zit er nog steeds en word ook niet minder.

Als ik diep inadem word de pijn iets meer dus ik heb het gevoel dat het te maken heeft met m’n longen.

Ook dit heb ik even voorgelegd aan de longarts en die vertelde dat er op de scan ook wel een kleine ontstekingsbron te zien was links boven in mijn longen. Dus waarschijnlijk komt die pijn daar vandaan. Dit moet vanzelf over gaan, als de pijn niet over gaat moet ik over een week weer even mailen of bellen.

Natuurlijk hou ik jullie op de hoogte!!

Oh ik heb ook nog leuk nieuws. Afgelopen week ben ik met m’n ouders gaan kijken voor een motor. We hebben een mooie gezien en a.s zaterdag gaan we een proefrit maken. Dus als dat allemaal goed bevalt ben ik misschien wel aan het eind van de week de trotse eigenaar van een motor : -)

Liefs, Karen

Controle

Vandaag stond er weer een controle op het programma.

Deze kwam echt precies op tijd want afgelopen week heb ik 2x bloed opgehoest.

Rond kwart voor 1 reed ik thuis weg en eenmaal aangekomen bij het ziekenhuis stond eerst de longfunctie op de planning.

ÈÈÈÈÈÈÈÈÈNNNNNN BLAAAAASSSSSSSSSSSS

Gelukkig was mijn longfunctie normaal en vergelijkbaar met die van andere keren.

Na het blazen eerste even lekker een ijsje gehaald omdat ik toch pas een half uur later bij de arts terecht kon.

Toen ik aan kwam op de longpoli kon ik vrij snel terecht bij de arst.

Hij vertelde dat er een Franse student was en of we het goed was als we het gesprek in het Engels zouden doen.

Nou heb ik gelukkig een beetje geoefend in Australie en Nieuw Zeeland dus ik vond het prima.

Het gesprek ging al welgeteld 3 hele zinnen in het Engels want daarna was het allemaal een beetje lastig uitleggen en dus gingen we over in het Nederlands hahaha….

De arts was tevreden over mijn longfunctie en ook alle bloeduitslagen van de vorige keer zagen er goed uit. Hij vond het alleen een beetje verontrustend dat ik bloed had opgehoest omdat dit (op 1x na) nog niet eerder was voor gekomen.

Daarom wil hij binnen 2 weken een CT scan laten maken, en heb ik voor 3 weken een antibiotica kuur meegekregen om een eventuele infectie te voorkomen.

Ook moet ik komende weken rustig aan doen met sporten. Ik was namelijk erg fanatiek aan het sporten en een dag later hoestte ik bloed. Dus er is een kans dat de bloedingen gerelateerd zijn aan het sporten… Vind dat wel balen want ik was net zo lekker bezig, en volgende week beginnen de voetbal trainingen weer en wil eigenlijk wel gewoon mee doen.

Donderdag 11 Augustus staat de CT scan gepland en een week later heb ik een telefonische afspraak met de longarts om de resultaten te bespreken.

Zodra ik meer weet horen jullie het ook.

Liefs, Karen

GESLAAAAAAAAGD!!!!!!!

Het is een lange rit geweest maar nu is het me dan eindelijk gelukt!

Ik ben geslaagd voor mijn motorrijbewijs : -)

In september 2009 kreeg ik voor mijn verjaardag de eerste 2 motorrijlessen kado van mijn ouders en broers. Ik riep al jaren dat ik het erg graag wilde halen en dat was dan de eerste stap om die droom te verwezenlijken.

Ik begon met lessen en al snel was ik verkocht. Ja motorrijden is heeel gaaf!!!!

Na een paar lessen ging het helaas even mis. Ik viel met de motor en werd een beetje angstig.

En vervolgens ging het volgende mis. Tijdens de wintersport vakantie in december scheurde ik mijn meniscus. Een operatie volgde en ik lag er een half jaar uit.

Ondertussen vond ik een andere rijschool waar ik na mijn herstel opnieuw begon met lessen (de vorige rijschool beviel niet zo heel goed, en deze was dichterbij)

De nieuw lessen bevielen erg goed en al snel zat ik weer met vertrouwen op de motor.

Het ging allemaal erg snel en in augustus 2010 slaagde ik voor zowel mijn theorie als voor mijn bijzondere verrichtingen.

Whaaa nu kon het niet lang meer duren voor ik mijn rijbewijs binnen zou hebben. In oktober zou ik naar Australië en Nieuw Zeeland gaan en voor die tijd wilde ik het halen.

Helaas kwam er weer een tegenslag en ging zowel mijn examen als mijn droom reis niet door.

Ik brak namelijk begin oktober mijn kuitbeen (2 weken voor ik zou afrijden en 3 weken voor we op reis zouden gaan)

Onze reis werd verplaatst naar maart en april en voor die tijd was het (mede door het slechte weer) niet meer haalbaar om nog op te gaan voor mijn rijbewijs. En dus besloten we om het na mijn reis weer op te pakken.

Nu 2,5 maand na mijn droomreis is mijn 2^e droom ook in vervulling gegaan.

EINDELIJK heb ik mijn rijbewijs gehaald. Ik heb wat hindernissen moeten doorstaan maar uiteindelijk heb ik alles in 1x gehaald.

IK BEN ZOOOOO BLIJ.

Helaas gaan mijn ouders vanaf vrijdag voor 4 weken met vakantie dus moet ik nog even wachten op een motor. (mijn ouders hebben ook alle 2 een motorrijbewijs en dus gaan we met z’n 3^e een motor kopen) Maar hij gaat er zeker komen.

Liefs, Karen

De oogarts.

Een paar maanden geleden bracht ik een bezoekje aan de internist. Daar namen we weer even alle laatste uitslagen door en dus kwam ook diabetes even aanbod.

Omdat ik toch soms wel iets te hoge suikers heb, heb ik officieel al wel diabetes maar het is nog niet erg genoeg en dus hoef ik nog geen insuline te gebruiken.

Wel wil de internist alles goed in de gaten houden en dus stuurde ze me door naar de oogarts voor een oogmeting.

Gister was het zover en mocht ik een bezoekje brengen aan de oogarts.

Ik werd naar binnen geroepen en werd onderworpen aan een hoop verschillende testen.

Waaruit geconcludeerd werd dat ik nog prima zag : -)

Daarna kreeg ik de bekende oogdruppels en mocht ik weer even plaats nemen in de wachtkamer.

Na zo’n 5 minuten wacht mocht ik weer terug naar binnen en begon de volgende test.

Met 2 man sterk gingen ze mijn ogen bekijken. Ik kwam er achter dat je aan het netvlies van iemand kan zien welke kleur haar iemand heeft haha. Iemand met blond haar heeft een blanker netvlies en daardoor kunnen blonden mensen vaak ook minder goed tegen het licht.

Even een grappig weetje.

Verder was gelukkig alles helemaal goed en kon ik weer met een gerust hart naar huis….

Over 1.5 jaar moet ik weer terug komen voor de volgende keuring haha

Weekendje weg met de voetbal.

Jeetje wat een onwijs leuk en gezellig weekend hebben we achter de rug.

Afgelopen vrijdag vertrokken we richting Eersel met het hele voetbalteam.

En zo ging ons weekend er aan toe!!

Vrijdag avond:

-          Vertrek om kwart voor 7

-          Aankomst rond 8 uur.

-          Spullen uitpakken

-          Feestje bouwen!!!!

Zaterdag ochtend/middag:

-          Brak wakker worden

-          Ontbijten

-          Buiten spelletjes doen zoals: Skelter race, solitaire, sjoelen met een hockeystick en schijven schuiven haha….

-          Schuilen voor de regen.

-          Stormbaan     

-          weer regen dus hop naar binnen….

-          dutje doen

Zaterdag avond:

-          Eten

-          Tutten.

-          STAPPUHHHHHH !!!!!!

Zondag ochtend:

-          Alweer brak wakker worden

-          Ontbijten

-          Weer richting ons mooie dorpke rijden.

-          En als afsluiter nog even in de plaatselijke kroeg een drankje doen, en heerlijk bbqen met het team + aanhang….

Hier nog wat foto’s voor een iets duidelijker beeld van ons GEWELDIGE weekend!!!

Welkoms drankje...



Limbo dansen!!



Stoelen dans : -)

ZAKKUHHHH

Soms een ijsthee en soms een wijntje ; -)

Avondvierdaagse deel 2

Ja het zit er weer op! Zoals ik jullie aan het begin van deze week al vertelde heb ik afgelopen week de avondvierdaagse gelopen samen met nog wat dames (en heren) van ons voetbalteam.

Een erg sportief weekje dus….

En we hebben het niet voor niks gedaan. Vraag me niet hoe het werkt en waarom we het hebben verdient maar WE ZIJN 1^E GEWORDEN

Het schijnt zo te zijn dat als je met een groep loopt dat je tegenwoordig een prijs kan winnen.

Nou wij gingen er al helemaal niet meer vanuit dat we überhaupt nog mee deden om de prijzen want we liepen maar met 8 man gemiddeld, we liepen niet echt heel netjes 2 aan 2 in een rij en we hebben geen liedjes gezonden wat natuurlijk wel erg belangrijk is bij het lopen van een avondvierdaagse! Maar het maakt blijkbaar allemaal niet uit want we gingen er toch met die 1^e prijs vandoor.

Nu 2 dagen later moet ik zeggen dat ik stiekem best wel een beetje trots op mezelf ben want 10 km is toch al iets verder dan ik had ingeschat, en iedere avond na het wandelen kon ik heel goed voelen dat er spieren in mijn benen zitten hahaha….

En ik moet eerlijk zeggen dat nu na deze avondvierdaagse er ergens wel iets begint te kriebelen. Het lijkt me zo ontzettend gaaf om ooit de Nijmeegse te lopen. Maarja dan moeten we echt gaan trainen, en dat is dan toch niet zo mijn ding…. Dus ik ga hier nu niet zeggen dat ik hem ooit ga lopen, maar het lijkt me wel ontzettend gaaf, dus wie weet gaat het er ooit nog van komen!!!

Maar voor nu ben ik gewoon nog even trots om onze 10 km prestatie : - )

Ik heb een potje met vet, al op de tafel gezet…..

Ik heb een tante in marokko en die komt hiep hoi......

Daar boven op die berg, daar boven op die berg, daar staat een.....

1,2,3,4,5,6,7 alweer een kilometer van mijn schoenen afgesleten…….

Jaja het is weer zover. De avondvierdaagse.

Ieder jaar lopen wij met het dameselftal van de voetbal mee met de avondvierdaagse!

Gewoon gezellig met een groepje wandelen, kletsen en natuurlijk doen we meteen aan teambuilding haha.

Nou vandaag liepen we er niet zo gezellig bij hoor. Het kwam echt met bakken uit de hemel. En we waren nog geen 3 km onderweg of we waren allemaal al helemaal doorweekt. Maar we smelten er niet van en dus lieten we ons niet uit het veld slaan en liepen we gewoon de 10.8km uit die er vandaag op de planning stonden. En dat betekend dat we hebben zo’n 15.000 stappen gezet en de nodige calorieën verbrand. Whoooo wij zijn goed bezig!!!

Nu nog 3 dagen te gaan. Hopelijk is het de komende avonden wat beter weer, maar wat er ook gebeurd we gaan er helemaal voor!!!!

Mijn droom is uitgekomen!!

Zaterdag 30 april 2011 om 6.35 landde we op Schiphol. Mama en ik kijken elkaar aan en denken allebei hetzelfde. We willen nog steeds niet naar huis en als er iemand ons nu een vlucht terug aanbied, vliegen we gelijk terug.

We zijn nu alweer bijna een week thuis en het gewone leventje is weer begonnen.

Iets waar ik nog steeds erg aan moet wennen. Je komt thuis en alles gaat spontaan weer verder waar het 9 weken geleden was gebleven. Werken, sporten, eten koken, kleren wassen en het huis opruimen. En soms heb ik echt nog wel even het gevoel ohhh kon ik maar weer terug.

Ik weet nog goed dat ik als klein meisje al riep: als ik later groot ben wil ik naar Australië. En eerlijk gezegd had ik tot een jaar geleden nooit gedacht dat ik ooit de stap ook echt zou durven nemen.

Uiteindelijk boekte we in februari 2010 toch echt de reis. Oktober 2010 dan zou het allemaal gebeuren, de reis waar ik heel mijn leven al naar uitkeek zou werkelijkheid worden.

Maar helaas 3 weken voor vertrek brak ik mijn been en stortte mijn wereldje even in, mijn droom viel in duigen en ik was er even helemaal kapot van. Maar 1 ding wist ik zeker, wat er ook zou gebeuren de reis zou hoe dan ook door gaan. Alleen was het even de vraag wanneer.

3 weken later was het dan allemaal geregeld. 1 maart werd de nieuwe datum van vertrek. En deze keer ging het dan echt gebeuren. Op 1 maart zaten we in het vliegveld en ging het hele avontuur beginnen.

En hier zit ik dan, weer op mijn eigen bank, in mijn normale dagelijkse leventje en nagenietend van die geweldige reis.

Mijn droom is werkelijkheid geworden en ik kan niet beschrijven wat een geweldig gevoel dat is. Ik kan het af en toe nog niet bevatten dat ik de reis echt gemaakt heb. Het is allemaal zo snel voorbij gevlogen. Maar ik heb de reis gemaakt en hier ga ik nog heeel erg lang van genieten. Mijn DROOM is uitgekomen!

Bedankt allemaal

Lieve allemaal.

Het zit er nu toch echt op.
Het eerste deel van de terugreis zit er zelfs al op.
We zitten nu op het vliegveld van Hong Kong te wachten op de vlucht naar Amsterdam.

We hebben met veel plezier de blog geschreven en jullie reacties maakte het nog leuker dan we van te voren hadden verwacht.
Helaas konden we niet al jullie reacties persoonlijk beantwoorden en daarom willen we jullie allemaal nog even HEEEL ERG BEDANKEN voor alle lieve reacties die jullie hebben gestuurd de afgelopen 9 weken. 
Voor iedereen die Karen verder wil volgen..... dat kan want ze gaat gewoon verder met het bijhouden ervan.

Ben je benieuwd naar nog meer verhalen en foto´s.....
Kom gezellig een keertje op een bakske!!!!! 

Liefs, Piet, Erna en Karen

Cape Tribulation.

Voor dat we begonnen aan deze reis was het al duidelijk dat we 1ding heel graag wilden zien en dat was Cape Tribulation. Het ligt zo’n 150km boven Cairns en daar raakt het regenwoud de oceaan. We reden ’s morgens eerst naar de Daintree River. Een rivier die door het regenwoud heen loopt en 50% zout en 50% zoet water heeft. We maakte een boottochtje op de rivier in de hoop grote wilde krokodillen te zien. Helaas was het weer niet erg goed en zagen we alleen een paar kleintjes van een jaar of 2 oud. Wel zagen we 2 slangen in het wild wat wel weer gaaf was.

Na de tocht op de boot reden we door naar Cape Tribulation. We moesten eerst met een pontje de rivier over en daarna reden we een prachtige route dwars door het regenwoud heen. Na een uurtje kwamen we aan bij een camping waar we een slaapkamer regelden. Het enige dat we hadden was een bed. We moesten gebruik maken van de campingkeuken, kookgerij lenen op de camping en eten aan een picknicktafel in de keuken. Niet echt wat we gewend waren maar prima te doen en weer een nieuwe ervaring.

In de middag maakten we nog een wandeling over het strand en door het regenwoud. In het woud zagen we prachtige paraplu bomen, en vanaf het strand hadden we zicht op Cape Tribulation.

De volgende ochtend reden we al vroeg door naar het Cape Tribulation strand. Wat een schitterend strand is dat zeg. Wij hadden het geluk dat het weer goed was en er bijna niemand op het strand liep.

Na een uurtje daar te hebben rond gelopen en we terug naar de auto liepen zagen we een hele grote wilde lizard. Wat een gaaf beest en de manier van lopen ziet er zo grappig uit.

In de middag zijn we eerst nog naar de Daintree Zoo geweest waar we gelukkig wel krokodillen zagen. Wat kunnen die beesten groot worden en lang stil liggen. Geen wonder dat ze bijna niet opvallen in het water.

Ook zagen we daar nog 20 verschillende vogels en liep er 1 kangaroo rond met een kleintje in de buidel… (zo schattig om te zien)

Na het bezoek aan de Zoo hebben we de Mossman Gorge gelopen. Een wandelroute door het regenwoud, maar deze keer zagen we heel andere dingen dan de dag daarvoor. Er stonden bijzondere bomen met hele vreemde wortels. Fig tree’s genaamd. We liepen daar ongeveer 1.5 uur rond en reden vervolgens door naar Kuranda. Een plaatsje vlak bij Cairns.

Hier hebben we ’s avonds in een restaurantje gegeten om Piet zijn verjaardag te vieren. We stapten binnen en wisten niet goed wat we er van moesten denken. Er liep maar 1 man rond die zowel de kok, de bediening en de afwasser was.

Maar het eten wat hij op tafel zetten was echt super lekker en we verbazen ons er nog steeds over hoe hij dat voor elkaar kreeg.

Vandaag is onze laatste dag in Australië en morgen vliegen we naar huis. Jeetje wat gaan 9 weken dan snel zeg.

Tot snel allemaal, groetjes ons.

Cape Tribulation Beach



Happy birtday Pietje....



Lizard

Trouble met de camper

Na een prachtige tour op de Whitsundays vervolgde we onze weg richting Cairns.

We besloten om een stukje door het binnenland te rijden in de hoop dat we een wat ander landschap zouden zien. En ja hoor na een paar min rijden veranderde het landschap en kwamen we in prachtige groene bergen en regenwoud terecht.

Helaas na een aantal km begon de camper te haperen en stopte er zelfs een keer mee. We zochten de dichtstbijzijnde stopplek en belde Appolo (de verhuur maatschappij) Ze regelde de Australische ANWB en na een uurtje wachten kwam er iemand kijken. Helaas bleek de camper flink kapot te zijn en gevaarlijk om door te rijden. Flink balen dus want dat betekende dat er ander vervoer geregeld moet worden en dat kan wel even duren. We reden naar de dichtstbijzijnde camping (1km verderop) en hebben daar overnacht en gewacht op verder info vanuit Appollo.

Helaas was er geen ander camper meer beschikbaar en is het nu zo geregeld dat we een auto hebben gekregen. Het is een beetje passen en meten dus de laatste dagen want nu moeten we ineens even goed bedenken waar we slapen en hoe we het met eten regelen omdat we nu geen koelkast meer hebben.

Maar daar verzinnen we wel wat op!!!

Fraser Island en The White Sunday’s

De eerste dagen na onze citytrip in Sydney hebben we vooral veel gereden

en zo’n 1000km afgelegd. Niet veel bijzonders dus om een blog over te schrijven.

Zondag 17 april zijn we begonnen aan een tour op Fraser eiland. Piet en Erna 2 dagen en Karen 3 dagen in een andere groep. We hebben wel alle 3 dezelfde dingen gezien alleen op een ander tijdstip

Fraser eiland is het grootste zandeiland in de wereld en je kan er alleen rijden met een 4wheeldrive. Al snel werd duidelijk waarom. Het hele eiland bestaat uit zandwegen stijl omhoog en naar beneden en ze zijn net breed genoeg zijn om met een auto doorheen te rijden, als er een tegenligger aankomt is het even passen en meten.

Op het eiland zijn verschillende meren wat best bijzonder is voor een zandeiland want normaal gesproken zou het zand op de bodem gelijk al het water opnemen, Maar er is vroeger een soort steenlaag gevormd op sommige delen van het eiland en op die plekken zijn de meren ontstaan. Het ene meer is nog mooier dan het andere en ze hebben allemaal verschillende kleuren. De ene ontzettend helder en het andere helemaal rood van kleur.

Ook hebben we met de 4wheeldrive over het strand gereden, best een bijzondere ervaring om met zo’n bus over het zand heen te crossen.

Aan het strand liggen een aantal bijzondere punten.

De Elicreek: Het is een natuurlijke creek die zich bijna tegen de oceaan heeft gevormd met ontzettend helder en zoet water.

Iets verder op ligt het wrak van Maheno. Zo’n 75 jaar geleden is er een schip gestrand op Fraser eiland en het wrak is blijven liggen en lang geleden gebruikt om mariniers te trainen.

Weer een stuk verderop ligt Indianshead. Een grote rotspunt die je kan beklimmen. Als het helder weer is heb je kans dat je haaien ziet zwemmen en schildpadden op de rots ziet lopen. Helaas hadden wij alle 3 de pech dat het regen/stormachtig weer was en wij dus geen haaien/ schildpadden hebben gezien.

Na de tour op de Fraser eiland zijn we in 1dag door gereden naar Arlie beach. (+/-850km) Arlie beach is het vertrekpunt voor tochten bij de White Sunday’s.

We wilden daar 1 dagje lekker rustig aan doen om vervolgens een tour met 1 overnachting te maken. Maar alles was al volgeboekt en was de enige mogelijkheid nog om diezelfde dag te vertrekken en 2 dagen later terug te komen.

Dus besloten we dat te doen en dus als een gek alle spullen bij elkaar gepakt.

Karen ging weer alleen op een boot en Piet en Erna samen op een andere, met ongeveer hetzelfde programma.

Tegen 3uur ‘s middags vertrokken we en bij zonsondergang kwamen we aan bij de plaats waar we zouden overnachten.

De volgende ochtend vroeg gingen we aan land op White Sunday Island. Op dat eiland ligt een het mooiste strand van de wereld. Het zand is er heel fijn van structuur ,onwijs licht (wit) van kleur en de oceaan prachtig blauw. We hebben daar alle 3 heerlijk genoten van een aantal uurtjes zon.

’s Middags zijn we gaan snorkelen in het Great Barier Reef bij Hook Island. We hebben veel prachtig gekleurde vissen en mooie kleuren koraal gezien.

Na een stukje zeilen hebben we ’s avonds genoten we van een prachtige zonsondergang.

De volgende ochtend moesten we weer vroeg op en hadden we nog even de mogelijkheid om te snorkelen.

Om 9uur zeilden we terug naar de haven waar we om 11uur ongeveer aankwamen.

Vandaag houden we dus eindelijk onze relax dag en morgen gaan we weer verder richting Cairns. Onze laatste bestemming waar we maandag aan willen komen.

Nog maar een weekje en we moeten helaas weer naar huis.

Groetjes, Ons

De weggetjes op Fraser Island



Erna op het strand op Fraser Island



Piet bij een mega boom op Fraser Island



De zeilboot op The White Sunday's

Uitzicht op White Sunday Island