Nog maar 1 nachtje slapen!!!

Whaaaaaa het is nog maar 1 nachtjes slapen en dan gaat onze grote reis beginnen.

Alles staat helemaal klaar, bijna iedereen hebben we doei gezegd dus de reis kan gaan beginnen.

Om jullie een beter beeld te geven over onze komende 8,5 week zal ik even kort samenvatten hoe de reis eruit gaat zien.

Morgen om 13.00u vliegen we via Hongkong naar Auckland en gelijk weer door naar Christchurch. Vanaf daar gaat het allemaal beginnen. We kunnen daar gelijk een camper ophalen en trekken daarmee eest 2 weken over het zuidereiland en varen dan over naar het noordereiland. Dat gaan we nog in een weekje bekijken en dan zit de trip in Nieuw-Zeeland er op. Vanuit Auckland vliegen we via Sydney naar Alice spring. (het binnenland van Australië)

Daar begint voor ons meteen een kampeersafari van 3 dagen.

Na 3 dagen in de woestijn vliegen we naar Melbourne waar we ongeveer 2 weken bij familie zullen zijn. En samen met hun het een en ander zullen ondernemen waaronder een stukje van de Great Ocean Road. Na 2 weken familie bezoek vliegen we naar Sydney en daar staat er op nieuw een kamper op ons te wachten. Daarmee gaan we nog in 3 weken de hele oostkust bekijken. En dan zit de reis er weer op en vliegen we vanuit Cairns via Hongkong weer naar huis!

Zo nu hebben jullie een korte route beschrijving gehad. Maar natuurlijk gaan we jullie zo goed mogelijk op de hoogte houden van alles wat we mee maken!!

Wij zijn er iig helemaal klaar voor!

Liefs, Piet, Erna en Karen

Jeeeeuhhh

Gisteren hebben we de bevestiging gehad dat we a.s dinsdag gewoon volgens planning kunnen vertrekken!!!Het word dus nu wel heeeeel erg spannend en bij ons allemaal beginnen de zenuwen nu wel op te spelen. En de laatste vertrekstress is ook al aanwezig. Maar alles komt helemaal goed!

WE HEBBEN ER ZO'N ZIN IN!!!

Aardbeving in Christchurch ( onze eerste reisbestemming)

Afgelopen dinsdag waren wij allemaal even in shock. Een flinke aardbeving in Christchurch.

En laat dat nou net onze eerste reisbestemming zijn. Even dachten we dat er weer iets was, wat onze reis zou verpesten. Breek ik geen been, is er wel een natuurramp die alles in de war schopt.

Maar waarschijnlijk heeft het  geen invloed op onze reis. Het reisbureau houd ons goed op de hoogte over de laatste ontwikkelingen, en op internet heb ik gelezen dat het vliegveld in Christchurch weinig schade heeft, en dat er waarschijnlijk deze week weer normaal kan worden gevlogen. Dat is wel een flinke opluchting, al moet alles nog wel worden bevestigt door de reisorganisatie. Dus blijft het allemaal nog wel even spannend!! Maar we blijven positief en gaan er gewoon vanuit dat we dus dinsdag kunnen vertrekken!!

We houden jullie op de hoogte!!

Druk druk druk maar wel allemaal leuke dingen

Ik ben pas een aantal dagen thuis uit het ziekenhuis, maar van rustig aan doen is geen sprake.

Jeetje wat heb ik het druk zeg..

Afgelopen vrijdag is het afscheid nemen al begonnen.

Ik ging richting Bavel om daar gezellig met 2 vriendinnen een heerlijk avondmaal in elkaar te zetten (wat nog onwijs goed gelukt was, al zeg ik het zelf)

En stond de rest van de avond in het teken van het geen wat vrouwen het aller beste kunnen.

KLETSEN, BIJ PRATEN EN RODDELEN. Hahaha

Na een erg gezellige avond, hop naar huis en op naar de zaterdag.

Zaterdag avond was het buurtlied in Raamsdonk.

Voor degene die totaal geen idee heeft wat dat is: Een aantal carnavalsverenigingen zingen een carnavalslied met een zelf geschreven tekst.

Altijd wel een erg gezellige avond, waarbij ik natuurlijk ook mee moest zingen (al heb ik een veilig plekje achterop het podium opgezocht haha), en jawel we hebben de 4^e plaats behaald.

Zondag was het natuurlijk zoals altijd VOETBALDAG. ’s Morgens om 10uur (wat wel even pijn deed) stond ik al weer actief mijn ploegje aan te moedigen. En jeeeeuh we hebben weer een puntje gepakt. En de 0 gehouden. Echt super gedaan meiden : - )

En in de middag stond er ook weer een wedstrijdje gepland, dit maal was het raamsdonk 1 die het opging nemen tegen de koploper.. Deze wedstrijd werd in de 90^e minuut beslist 2-1 en dus gewonnen. Gelukkig maar, want het was echt mega koud buiten, en dan sta je niet graag voor niks in haha.

En als je mij een beetje kent, snap je natuurlijk wel dat daarna nog het gelijkspel van die ochtend, gevierd moest worden samen met een deel van het team. Dus na een gezellig drankje in de kantine en het vermaak, sloot ik mijn weekend netjes om half 11, heerlijk thuis in mijn heerlijke bedje af.

Ondertussen heb ik er vandaag al weer een aantal uurtjes werken op zitten. Komende week staan er 2 werk dagen, en een heleboel andere leuke dingen op de planning. Toch wel fijn dat ik vanaf donderdag VAKANTIE heb…. 

Nog even en ik heb 9 weken vakantie. Jaaaa je krijgt wat je verdient, zeggen ze toch….

Liefs, Karen

Thuis

Na 3 weken ziekenhuis was het vandaag dan eindelijk zover lekker naar huis.

Om half 11 was m’n broertje er en konden we de laatste spulletjes in pakken. Helemaal bepakt en bezakt konden we vertrekken...

Nog even langs wat bekende om doei te zeggen, en op naar huis.

Natuurlijk is het heerlijk om weer thuis te komen. Maar de eerste dagen moet ik altijd wel weer even helemaal omschakelen.

3 weken staat je leven echt stil, je maakt niks mee en ziet maar 4 muren. En alles wat er thuis allemaal gebeurd gaat volledig langs je heen.

Dus bij thuiskomst merk je altijd wel dat het leventje hier gewoon door is gegaan.

Er word gepraat over dingen die vorige week waren gebeurd, of de nieuwe roddels komen voorbij. Wel gezellig om zo bij te kletsen, maar ook wel balen dat je het zelf allemaal niet hebt meegemaakt.

Nou zou je zeggen hoe moet dat dan als je 8.5 week op vakantie gaat. Dan mis je toch nog veel meer. Klopt, maar het verschil is dat je dan zelf zoveel meemaakt en net zoveel, of misschien nog wel met meer verhalen thuis komt, als de verhalen die het thuisfront heeft.

En na 3 weken logeren in hotel Erasmus kun je alleen vertellen. Dat je soms eens een leuk/prettig gesprek hebt gehad met de verpleging, of eens gezellig met wat bekende iets bent gaan drinken. Verder komt er niet veel bijzonders voorbij.

Nja heel misschien eens een knappe dokter. Maar ook die zijn vaak schaars helaas hahaha

Maar gelukkig duurt het beetje vreemde gevoel maar heel even, en voel ik me altijd heel snel weer heerlijk thuis in m’n oude vertrouwde omgeving. En geniet ik al heel snel weer van alle leuke mensen en dingen om me heen!!

Maar nu ga ik heel snel lekker mijn eigen vertrouwde bedje opzoeken.

Wat een rustig nachtje zal dit worden. Geen gekke draden aan mijn lichaam, geen vreemde geluiden of getik van een infuuspomp, niet 3x naar de wc hoeven door het vocht dat je binnen krijgt via het infuus en geen nachtelijke praatjes met de verpleging die weer eens nieuwe antibiotica komt aan hangen.

Nee vannacht stoort niemand mij en ga ik heerlijk genieten van mijn nachtrust.

Slaap lekker allemaal!!

Liefs, Karen

Laatste dag!!

Jeeeeeuh vandaag is mijn laatste dagje hier. Morgen ochtend rond half 11 komt mijn broertje me ophalen. Eindelijk lekker naar huis, 3 weken hier is lang genoeg. 

En ja wat doe je op zo’n laatste dag.

Om te beginnen een longfunctie blazen.

Eigenlijk zou ik aan het begin van de opname een uitgebreider longfunctie onderzoek hebben. Maar omdat ik toen nog zo’n last van mijn ribben had en het met m’n longen ook niet zo goed ging hebben ze dat toen niet gedaan en was het verplaatst naar vandaag.

Zo’n uitgebreider onderzoek stelt niet veel bijzonders voor. Het is alleen wat intensiever. Ze doen wat extra testen, om nog wat meer duidelijkheid te krijgen over de werking van je longen.

Natuurlijk werd er ook een normale longfunctie gedaan. En LET OP: hij was nog een beetje gestegen. Vorige keer was de fev1 nog 111% en vandaag was deze 114%. Mijn beste score ooit!!!

Nu kan de reis echt niet meer stuk!!!

Ja wat doe je nou nog meer op zo’n dag.

Stiekem met andere patiënten gezellig voor in het restaurant wat drinken, de laatste dingen regelen(recepten voor thuis enzo), nog even bezoek ontvangen, en natuurlijk alle spulletjes alvast bij elkaar zoeken zodat je morgen dat niet meer hoeft te doen.

Dus ik heb me prima vermaakt vandaag en de dag ging sneller dan alle andere dagen : -)

Vanavond nog lekker rustig wat aan tutten, en op tijd slapen. Des te sneller is het morgen.

Liefs, Karen

Operatie infuuspleister.

Vanmorgen merkte ik dat de pleister van mijn infuus wat los begon te raken. En omdat ik bang was dat die langzaam aan helemaal los zou gaan, besloten we om de pleister even te vervangen.

Al een aantal keer deze opname is de pleister vervangen, dat is gewoon een kwestie van de naald even goed vasthouden, pleister eraf halen en de nieuwe erop. Appeltje eitje normaal gesproken.

Nou vandaag liep het even heel anders. Een infuus naald heeft vleugeltjes zodat die goed vastplakt kan worden. Nou zijn die vleugeltjes van plastic en irriteren ontzettend op mijn huid.


Daarom leggen we steeds bij het verwisselen van de pleister een klein gaasje onder die vleugeltjes. Wat tot nu toe nog nooit een probleem is geweest.

Vandaag liep het dus anders.

De pleister was zo los maar het gaasje bleef er aan vast plakken. En nu…..

Alles plakte aan elkaar. En het leek er niet op dat het niet meer los ging komen.

Dus ik hield zo goed mogelijk de naald vast en de verpleegkundig ging kijken of ze het los kreeg. Geen beweging in te krijgen.

Toen de schaar erbij gepakt en geprobeerd het meeste weg te knippen. Ook dat werkte niet optimaal en allebei kregen we het even behoorlijk warm. Bang dat het niet meer los ging komen en het infuus eruit zou moeten. Maar we gaven de moed natuurlijk niet op. Gewoon verder knippen en trekken. Terwijl ik nog steeds die naald zo goed mogelijk vast hield.

Uiteindelijk kwam het eind een beetje in zicht en moest er nog 1 stukje gaas door geknipt worden en we zouden de rest van de pleister zo kunnen verwijderen.  Helaas ging dat ook niet zo makkelijk, ze kon er met de schaar niet bij en het los trekken ging echt niet. MAAR TOEN KWAM DE OPLOSSING.

Op mijn nachtkastje lag een veil met een scherpe punt daaraan. Met wat schuren en trekken kwam eindelijk dat stukje los en kon we zo de pleister er helemaal af halen.

Pff dat was echt een opluchting voor ons allebei, en de naald zat nog als gegoten.

Dus snel weer een gaasje onder de vleugeltjes (de volgende keer dat die pleister eraf moet, mag het infuus er toch uit waarschijnlijk), pleister erop en het zag er weer perfect uit.

Einde operatie infuuspleister.

Nu maar hopen dat het infuus nog 3 nachten wil blijven zitten. Want dan heb ik het gewoon heel de opname met 1 infuus gedaan. En daarmee toch wel een nieuw record gevestigd denk ik zo!!

Liefs, Karen

Verlof

Vandaag mocht ik lekker even weg hier. Iets waar ik echt naar uit keek,  want het uitzicht hier begint  erg te vervelend.

De tijden van de antibiotica werden even aangepast zodat ik rond 1uur hier weg kon.
Ik wilde graag even bij de voetbal wedstrijd van mijn broer gaan kijken.
En dan denk je misschien waarom ga je voetbal kijken als je een dagje weg mag, je kan toch ook lekker wat gaan shoppen, of lekker high tea-en ofzo.  Maar waar ik vooral behoefte aan had was lekker even buiten zijn. En aangezien ik wel echt een voetbal liefhebber ben (zoals de meeste van jullie wel weten) is het de ideale combinatie. Gelukkig werd de wedstrijd nog gewonnen dus zijn mijn ouders niet voor niks op en neer gereden, om mij te halen en weer weg te brengen.
Toen ik terug kwam in het ziekenhuis eerst nog even een lekker broodje gehaald in het restaurant. Om het geslaagde dagje uit compleet te maken : -)
En nu kunnen we echt beginnen met aftellen naar de ontslagdatum. NOG MAAR 4 NACHTJES TE GAAN. En natuurlijk begint het aftellen voor de reis nu ook wel te komen. WANT DAT IS NOG MAAR 17 NACHTJES.

Oh ja voor ik het vergeet. Ik wil iedereen nog even bedanken voor alle ontzettend leuke en lieve reacties die jullie hebben achter gelaten op mijn blog. Ik kan niet op alle reacties antwoord geven, maar het geeft me echt zoveel motivatie om door te schrijven, en schrijf dus ook iedere dag met veel plezier.
DAAROM ALLEMAAL BEDANKT!!!!

Lief, Karen

Dip en herpak dag

Gister had ik al niks geschreven en vandaag vind ik het weer lastig om iets te schrijven. Er zijn weinig nieuwtjes want sinds ik in de isolatie lig is het hier nogal saai.
De deur is dicht en die vier muren beginnen me dan ook wel te vervelen.

Dus daar was hij dan "De dipdag"! Iedere opname is die er wel een keer en nu was het gisteren.
Er kwam een verpleegkundige binnen die me even precies kwam vertellen hoe het nou zat met het isolatie beleid. Er waren namelijk bij de verpleging nog wat onduidelijkheden. Het is de bedoeling dat ze dus met handschoenen en een mondkapje bij mij binnen komen. (zoals ik al eerder had geschreven)
Maar helaas heeft het voor mij toch ook wat consequenties.

Ik moet voortaan bij het verlaten van mijn kamer een mondkapje op. En ook als ik naar de oefenzaal ga moet ik daar een mondkapje dragen. Dat was even een flinke tegenvaller. Het geeft gelijk zo’n gevoel alsof je heel besmettelijk bent, wat helemaal niet het geval is.
Natuurlijk kan ik het me wel voorstellen hier op de afdeling ivm alle andere longpatiënten. En gelukkig mag ik het mondkapje wel gelijk weer af zodra ik de afdeling verlaten heb. Dus hoef niet het hele ziekenhuis door met dat stomme kapje.
Wat betreft de oefenzaal moet ik even kijken hoe dat verder gaat lopen.

Ik moet tijdens het sporten daar dus ook dat mondkapje dragen, wat ik niet van plan ben. Het is al zo’n vervelend ding en tijdens het sporten is het zo benauwd. Dus maandag en dinsdag maar even kijken of ik ga of niet.

Maar vandaag hebben we ons gewoon weer herpakt! Lekker film liggen kijken, bezoek gehad en af en toe een blik geworpen op het prikbord, wat al aardig vol zit met kaarten en tekeningen. Dit werkt allemaal goed bij een “herpakdag”

Wat ook nog mee helpt aan de “herpakdag” is:

IK MAG MORGEN MIDDAG EVEN MET VERLOF!!

Ik heb toestemming gekregen om morgenmiddag op en neer naar veen te gaan.

En heb er nogal behoefte aan buitenlucht, en waar krijg je dat optimaal, juist tijdens het kijken van een leuk potje voetbal.

Dus nu positief weer op naar de laatste daagjes!

En een beetje lol maken is altijd leuk natuurlijk

Even voor de duidelijkheid

Ik heb een aantal reacties gekregen op mijn bericht van gisteren.
Ik begrijp uit de reacties dat iedereen een beetje schrikt van het isolatie en bacterie verhaal.
Daarom nog een berichtje om dat wat duidelijker te maken.

Al sinds ik klein ben zit er een bacterie in mijn longen. Deze bacterië heeft bijna elke cf-patiënt.  En omdat ons lichaam die bacterie niet kan bestrijden zit die bacterie dus permanent in onze longen.
Het enige wat ze kunnen doen is de bacterie zo goed mogelijk onder controle te houden door het geven van antibiotica. Helaas is het een heel slim beestje en word het op den duur resistent voor de verschillende antibiotica. En word het steeds lastiger om die te bestrijden. Bij mij is deze bacterie al een aantal jaar multiresistent.

2 weken voor ik werd opgenomen kon ik moeilijk slijm ophoesten en was het dus lastig om een goede uitslag te krijgen over welke bacterie er in mijn longen zit, dus mocht ik de eerste weken zonder isolatie hier liggen.
Toen er later opnieuw is getest kwam er wel een goede uitslag uit, en daaruit bleek dat die multiresistente bacterie wel aanwezig is. Daarom ben ik alsnog in de isolatie gelegd, zodat ik deze bacterie niet door geef aan andere longpatiënten.

Dit heeft verder geen gevolgen voor mijn herstel. Ik krijg nu antibiotica waar het beestje nog wel gevoelig voor is. En zo proberen ze die weer zo goed mogelijk te onderdrukken, en dan maar hopen dat hij zich weer heel lang koest houd.

Ook heeft het geen gevolgen voor mijn bezoek. Ik mag gewoon normaal bezoek ontvangen zoals hiervoor ook was.
Het enige verschil is dus dat de deur van mijn kamer dicht is en dat de verpleging zich wat beter beschermt (handschoenen en een mondkapje) Dat moet om er voor te zorgen dat hun niet via mij de bacterie door geven aan andere longpatiënten bij wie hun ook steeds binnen lopen.
Want deze bacterie kan alleen voor longpatiënten een probleem zijn.

Ik hoop dat het allemaal zo wat duidelijker is.
Groetjes, Karen

Isolatie en nieuwe medicatie.

Na gister zijn er wat dingen veranderd. Gister tijdens mijn gesprek met de cf-verpleegkundige bekeken we de laatste kweek uitslagen en daaruit bleek dat er opnieuw een multi resistente bacterie in mijn longen zit.
Deze is al vaker gekweekt maar toevallig de een naar laatste keer niet. Helaas wil dit nu zeggen dat ik sinds gister in isolatie lig. Dit houd in, dat de deur van mijn kamer dicht moet, de verpleging met handschoenen aan en een mondkapje op binnen horen te komen en dat als ik ergens heel wil ik zo snel mogelijk de afdeling moet verlaten. Dit alles heeft te maken met het besmetten van andere longpatiënten. (voornamelijk cf-ers en mensen met een longtransplantatie) De bacterie die ik heb is moeilijk te bestrijden, en als de verpleging een van mijn bacteriën over brengt naar een andere longpatiënt kan dat voor diegenen nadelig zijn, en anders om ook voor mij.
Natuurlijk wel vreemd dat dit na een kleine 2 weken hier pas word besloten Dit heb ik met de artsen besproken, en die zijn het met mijn eens. Maar vanaf nu word dit beleid toegepast.

Verder heb ik het vanmorgen gehad met de artsen over hoe ik me voel. Ik merk nu gelukkig ook wel wat vooruit gang, maar heb het idee dat er nog steeds wat slijm vast zit in mijn luchtweg. Er is voorgesteld om te beginnen met het vernevelen van hypertoon zout. Dat is een vernevel medicatie met een erg hoog zoutgehalte.
Ik heb het vanmiddag uitgeprobeerd en gelijk kon ik wat makkelijker slijm ophoesten, wat dus een goed teken is. Nu maar hopen dat het ook goed zijn werk blijft doen.

xxx

Longfunctie.

Vandaag was het longfunctie dag. Weer een mooi moment voor het vervolg van de rondleiding.

Een longfunctie-onderzoek is een onderzoek waarbij een beeld wordt verkregen van de inhoud, de doorgankelijkheid, de elasticiteit en de gevoeligheid van de luchtwegen en longen. het is de bedoeling dat je zo diep mogelijk inademt en dan zo hard en krachtig mogelijk uitblaast tot je niet verder uit kan blazen en dan weer diep in.

Mijn uitslag. Mega super onwijs goed! Een vc max (totale volume inhoud) van 5,89 liter wat staat voor 140%. De artsen waren verbaasd. Bijna niemand heeft zo groot maximaal volume in zijn longen. Super om te horen natuurlijk.
En de fev1 was maar liefst 4.00 liter. Dat staat voor 111%.
Het FEV1 is het volume dat in de eerste seconde kan worden uitgeademd tijdens een geforceerde uitademingsmanoeuvre begonnen vanaf het niveau van de totale longcapaciteit.

De vorige keer was de fev1 nog 89% dat wil dus zeggen dat het 22% gestegen is. Waarschijnlijk heeft dit het meest te maken met het herstellen van mijn ribben. Doordat ik 2 weken geleden nog moeilijk kracht kon zetten bij het uitademen was dat veel lager, en om dat de pijn nu een stuk minder is zijn de waardes gestegen. Maar het geeft natuurlijk ook aan dat het in z’n algemeen wel vooruit gaat. : - )

Nou zou je natuurlijk meteen zeggen whooo wat goed, wat doet ze daar nog.

Nou dat dacht ik dus ook, wat doe ik hier steeds. Bijna altijd als ik hier lig zijn mijn longfuncties, bloed uitslagen, longfoto’s en andere uitslagen van onderzoeken goed. En toch voel ik mezelf niet lekker en lig ik hier weer.
Dat geeft een heel tegenstrijdig en onzeker gevoel. Alles op papier is goed maar mijn gevoel zegt iets heel anders. Zit het dan tussen mijn oren ???

Dus ben ik met die vraag vandaag naar de cf-verpleegkundige gegaan. Hij vertelde mij dat het helemaal niet gek is. Juist omdat het allemaal zo goed is, willen ze dat zo houden. Er zit wel permanent een bacterie in mijn longen. En zodra ik mezelf niet lekker voel en een thuis kuur slaat niet aan nemen ze me op. Zo willen ze er voor zorgen dat het allemaal zo goed blijft. Want als je eenmaal echt achteruit gaat is het vaak niet meer te herstellen.
Wat als een hele logische en begrijpelijke beslissing klinkt, en dus ook het onzekere en tegenstrijdige gevoel weg nam bij mij.
Dus nu gaan we weer helemaal positief door met herstellen. Goed uitrusten, en aan mijn conditie werken. Want over 3 weken is het al zover!!!!

xxx

Het weekend weer overleefd

Ja weer weekend in het ziekenhuis. Ik ben nu al blij dat het er weer bijna op zit.
Dus wat doen je om het weekend toch een beetje leuker te maken:

Natuurlijk lekker beneden een ijsje halen haha.

Ook lekker veel bezoek gehad en erg gelachen. Dus ook dit saaie weekend zijn we weer prima door gekomen...

Morgen als het goed is een longfucntie blazen. Ik ben benieuwd of die vooruit is gegaan.

Maar dat dus morgen....

xxx

Een goede update.

Vandaag even geen nieuw stukje van de rondleiding maar een goede update van hoe het gaat.

Ik krijg veel vragen zoals: hou je het daar nog vol, kun je jezelf een beetje vermaken, gaat het al beter, slaan de medicijnen aan enz…

Laat ik beginnen met hoe het nou met me gaat.

Er is nu definitief besloten dat ik hier in totaal 3 weken blijf.
Helaas moet ik zeggen dat ik zelf nog niet zo het idee heb dat het hard vooruit gaat. Dus vind het geen probleem dat die beslissing is gemaakt.
De ene dag voel ik me goed en denk dan ja nu gaan we alleen nog maar vooruit, en de volgende dag, hoest ik weer meer, ben weer wat benauwder en zit er meer slijm.

Een beetje balen is het wel, maar de arts zei dat ik het even tijd moet geven en dat je de echte verbetering vaak in de 2^e week gaat zien en voelen.
Nou laten we daar dan ook maar vanuit gaan. En natuurlijk gaan we gewoon door met het verbeteren van mijn conditie. In de hoop dat het een positieve uitwerking heeft.

De vraag of ik het nog volhoud en of ik me nog kan vermaken is makkelijk te beantwoorden.
Ja hoor het is hier prima vol te houden en met mezelf vermaken heb ik niet zo’n moeite.

Afgelopen week heb ik in 2 dagen het boek “haar naam was sarah” gelezen. Echt zo’n mooi boek dat ik er helemaal in weggedoken zat. En verder ver maak ik me prima met spelletjes spelen op de wii, films kijken, mijn blog bij houden, rondjes lopen op de gang, praatje maken met de verpleging en natuurlijk is het fijn als er bezoek langs komt. Zodat we lekker gezellig wat kunnen bij kletsen.
En ik weet waar ik het voor doe, helemaal fit zijn voor die prachtige reis. En zolang ik dat in mn achterhoofd hou, gaat het hier helemaal goed komen!!!

Oh ja ik krijg ook vaak de vraag of we tijdens onze reis nog een weblog bijhouden.
Een heel simpel antwoord: Natuurlijk gaan we dat doen. Gewoon hier op mijn eigen blog zullen wij jullie een rondreis geven door die 2 geweldige landen. Dat word wel een stukje leuker hoor dan een rondleiding door zo’n stom ziekenhuis haha…

Fijn weekend allemaal.
xxx

Medicijnen.

Ik zei dat ik jullie mee zou nemen voor een kijkje in het ziekenhuisleven en daar horen medicijnen natuurlijk ook bij, want dat is toch deels de reden dat ik hier lig.

Medicijnen krijgen die ik thuis niet kan krijgen.

Maar het was wel even lastig hoe ik deze blog ging schijven.

Ik slik een hoop medicijnen zoals je hier onder kan lezen. Maar voor mij is het allemaal normaal en heb er ook totaal geen moeite mee om dit alles in te nemen. Het hoort gewoon bij mijn dagelijkse bezigheden zoals eten, douche, naar de wc gaan, tandenpoetsen enzovoorts. En als kind maakte ik er zelf een sport van om zoveel mogelijk tabletten in 1x in te nemen.

Dus om de rondleiding compleet te maken.

Hier een overzichtje van al mijn medicijnen die ik zowel hier als thuis krijg (behalve de antibiotica want die gaan via het infuus, het drankje voor de bijwerkingen en natuurlijk de pijnstillers)

Antibiotica

 Ochtend:

Middag:

Avond:

Voor het slapen:

Leuk hoor al die medicijnen maar waar is het nou eigenlijk allemaal voor...

  

Het medicijn	Hoe vaak krijg ik het	Waar is het voor.
Creon	Bij alles wat ik eet (15- 20 per dag)	Dit zijn enzymen. Mijn eigen alvleesklier levert geen enzymen dus moet ik die zelf in nemen bij alles wat ik eet.
Colistine (antibotica)	3x daags een shot	Antibiotica ter bestrijding van de infectie.
Tienam (antibiotica)	4x daags een shot	Antibiotica ter bestrijding van de infectie.
Pulmozyme	1x daags vernevel medicatie	Dit adem ik in zodat het slijm in mn longen dunner word
Vitamine E	2x daags 2 tabletten	Om mijn weerstand wat op te bouwen
Ursogol	3x daags 1 tablet	Om lever problemen tegen te gaan.
Nexium	1x daag 1 tablet	maagbeschermer.
Calci-chew	1x daag 1 tablet	Extra calcium om bot ontkalking tegen te gaan.
Symbicort	2x daags 2 pufs	ontstekingsremmer voor de luchtwegen
Airomir	2x daags 2 pufs (zo nodig)	Werkt luchtweg verwijdend, zodat ik makkelijker kan hoesten.
Xyzal	1x daags 1 tablet	Anti allergie
Paracetamol	4x daags 2 tabletten	Pijn bestrijding voor mijn gesneusde ribben
Flexonase	2x daags 1 pray	neus druppels (spreekt voor zicht)
Diclofenac	zo nodig	pijnbestrijding voor mijn ribben

Zo dat deel van de rondleiding zit er ook weer op, nu even iets anders.

Gister vertelde ik dat vandaag de artsen langs zouden komen om te bespreken wat we zouden doen met de laatste kuur week.

Helaas zijn de artsen niet langs gekomen dus is er nog niets helemaal 100% zeker. Maar vandaag kwam er een verpleegkundige langs die kwam overleggen over de eventuele thuis behandeling.

Als ik naar huis ga met antibiotica moet ik 7x per dag een antibiotica aanhangen. De eerste om 6uur ’s morgens en de laatste is om 12 uur ’s avonds. Dat houd in dat het een hele zware en intensieve thuisbehandeling zal worden, en dat zie ik helemaal niet zitten. (zo krijg ik nog geen rust) En de verpleegkundige raadde het me ook niet aan. Dus blijven we waarschijnlijk de volledige kuur hier. Maar 100% zeker is het dus nog niet...

Zodra ik meer weet horen jullie het ook!

xxx

Hoe plaats ik een reactie bij een bericht!

Heey allemaal.

Van verschillende kanten hoor ik dat mijn blog volop gevolgd word! Natuurlijk vind ik dat echt super leuk om te horen. En het motiveert mij om door te schrijven!!!
Wat ik helaas ook veel hoor is dat het niet lukt om een reactie te plaatsen.!
Vandaar dat ik dit bericht.

Hier even een korte uitleg over hoe je een reactie plaatst bij mijn verhalen:

* klik het bericht aan waarbij je een reactie wilt plaatsen en scroll helemaal naar beneden.
* hier kan je een bericht typen.
* vervolgens moet je achter reageer als iets selecteren. (het makkelijkste is anoniem of naam/url te kiezen)

* na dat je dit hebt geselecteerd kun je op reactie plaatsen klikken.
Het kan zijn dat de computer niet meteen reageerd dus blijf net zo lang klikken (tot de controle pagina verschijnt of je reactie zich automatisch onder mijn verhaal plaatst)

Krijg je de controle pagina. volg nog de volgende stappen.
* voer de letters/cijfers in die de controle pagina  aangeeft.
* klik opnieuw op reactie plaatsen.
* als het goed is verschijnt je reactie dan onder het bericht!

EN IS HET GELUKT!!

De oefenzaal

Ik heb jullie al eerder verteld dat ik in de ochtend naar de oefenzaal ga.

Tijd om jullie mee daar naar toe te nemen.

Dit is het dan.

 Je moet de oefenzaal een beetje zien als een soort gymzaal/fitnes ruimte. Hier komen van allerlei afdelingen mensen naar toen. Bijna allemaal voor een soort revalidatie. Bijvoorbeeld na een ongeluk of een zware operatie. Er lopen altijd een aantal fysiotherapeuten rond, die met al die verschillende mensen beginnen met de eerste oefeningen van de revalidatie. Stukje fietsen, rondje lopen, wat spierkracht oefenen enz…

Ik ga er altijd zelfstandig aan de slag. Proberen zoveel mogelijk conditie op te bouwen of te behouden.
Meestal loop ik een kwartiertje op de loopband en zit ik een kwartiertje op de fiets.
Gister ben ik begonnen met wat interval oefeningen op de fiets. Langzaam het aantal watt op en afbouwen. En op de loopband ben ik bezig met de band wat stijler te zetten. Een soort berg beklimmen haha. Zo hoop ik mijn beenspieren zo goed mogelijk in conditie te houden zodat ik daar tijdens onze reis niet al te veel moeite mee heb!

Goed bezig he hahaha....



p.s Morgen gaan we met de artsen bespreken wat we met die laatste kuur week gaan doen. Spannend dus maar ik hou jullie op de hoogte!!

Ziekenhuisvoer….

Iedereen heeft er wel een idee bij “ziekenhuisvoer” De meeste denken dat het vies en smaakloos is.

Nou gedeeltelijk is dit wel waar maar niet helemaal. Het eten hier is best te doen.

Ontbijt. gewoon simpel brood: Witbrood, bruinbrood, volkorenbrood, beschuit, ontbijtkoek en ga zo maar door. En dan nog de keus wat je er op wil: 3 soorten vlees, 3 soorten kaas en allerlei zoet. Keuze genoeg dus...

Prima te eten!!

Lunch: vandaag heerlijke kipkerrie met rijst. Alleen ja die "groente", niet zo lekker als thuis. Beetje klef en flauw  van smaak.

Tussendoortje: Lekkere fruitsalade die ik iedere dag krijg (voorgeschreven door de diëtiste) Ook prima te doen!!

Avond eten: Weer brood met alle keuzes en iedere avond is er een soep van de dag. (Vandaag was er bruine bonen soep die ik dus niet hoef haha)



Dan heb ik nog van allerlei lekkere dingen hier. Koek, snoep en chips. Dus als het een keer echt niet te eten is,  kan ik altijd nog terug vallen op het snacken.

De vooroordelen van het ziekenhuisvoer kunnen dus wel een beetje de wereld uit. Maar ja als je een moeilijke eter ben heb je het hier misschien minder goed, want er is iedere dag maar keus uit 2 verschillende lunch menu’s. Gelukkig ben ik een makkelijke eter : -)

Morgen meer over het ziekenhuis leven….

xxx