2 daagjes weg met mama en oma.

Donderdag ochtend om 9uur vertrokken mama, oma en ik richting Groningen.

Mijn neef heeft een kindje van 6 weken en dus gingen wij op kraamvisite…

Onderweg nog even gezellig een bakkie gedaan en rond half 1 kwamen we aan bij Dim, Melanie en Jelle.

Met mijn lieve neefje!

Natuurlijk was mijn oma ontzettend trots op haar nieuwe achterkleinkind en genoten wij daar weer van.

Na een heerlijke lunch veel kletsen, genieten van Jelle en een bakkie koffie met een gebakje vertrokken we om half 5 richting Diever.

Hier woont een andere neef van mij met zijn vrouw en 2 dochters.

Ook daar zag je oma weer  genieten van d’r achterkleinkinderen, want het is en blijft natuurlijk wel iets bijzonders.

Bij Joost en Heleen hebben we gezellig meegegeten en heb ik geholpen met het in bed leggen van de meiden.

’s Avonds sliepen we in een hotel in de buurt. M'n oma had ooit al eerder in dit hotel geslapen en vond het wel leuk om daar nog een keer te slapen, dus dachten wij waarom niet....
Toen we daar aankwamen waren er zo'n 25 mensen aan het sjoelen enzo, geen van hen was jonger dan 85 hahaha. We hadden nog gevraagd of ik korting kreeg omdat ik jonger was dan 65+ maar helaas dat deden ze niet ;-)

De volgende ochtend vertrokken we na het ontbijt rond half 11 richting Arnhem.

Daar zijn we gezellig een dagje wezen shoppen en heb ik alvast van oma een jurkje voor mijn verjaardag gekregen.

’s Avond hebben we daar nog in een leuk gezellig tentje wat gegeten en waren we uiteindelijk na 2 onwijs gezellige dagen rond half 9 weer heerlijk thuis.

Mama en oma toosten op 2 geslaagde dagen!

Dagje SEH

Omdat ik nog steeds zo’n pijn heb in mijn schouderblad, had ik afgelopen dinsdag besloten om het cf team weer een mailtje te sturen.

Woensdag ochtend rond kwart over 9 belde dokter Bakker. We hebben samen even de hele situatie doorgenomen en  besloten we dat het toch verstandig is om er even goed naar te laten kijken.

Vandaag moest ik me rond een uurtje of 10 melden op de SEH.

Daar aangekomen wisten ze al dat ik zou komen, en al vrij snel werd ik geholpen.

Eerst werden de standaard controles gedaan zoals, bloed afnemen, bloeddruk meten, temperatuur opnemen en saturatie meten.

Daarna was het wachten op de dienst doende longarts. Ondertussen werd ik nog opgehaald voor een thoraxfoto, en toen ik terug kwam op mn kamertje was de longarts er al.

Samen hebben we even goed doorgenomen wat er nou precies aan de hand was en werd er besloten om even de foto af te wachten en dan weer verder te kijken.

Op de foto was niks bijzonders te zien en dus werd er een hartfilmpje gemaakt, en besloten ze om ook nog een ct scan te laten maken om alle mogelijke levensbedreigende dingen uit te sluiten.

Na lang wachten en een aantal hoofdstukken verder in mijn boek, werd ik geroepen voor de scan.

Daarna was het weer wachten op de uitslag. Het hart filmpje was prima dus dat was het niet gelukkig.

De arts kwam nog even gezellig een praatje maken terwijl we moesten wachten tot de scan helemaal binnen was.

Een half uurtje later kwam de longarts vertellen dat ik naar huis mocht.

Hij had samen met de radioloog en een neuroloog de scan bekeken en geen van de 3^e kon iets opmerkelijks vinden. Natuurlijk is dat een goede uitslag want dat betekend dat er niks ernstigs is gevonden. Maar het betekend ook dat ik nog steeds niet weet waar de pijn vandaan komt.

Mogelijk is het een zenuw, en als de pijn klachten aanhouden kan ik contact opnemen met de poli neurologie.

De komende 2 weken moet ik even rustig aan doen en hopen dat de pijn vanzelf over gaat.

Duimen jullie voor mij!!!

Liefs, Karen