Helaas minder goed nieuws

Tijdens mijn vorige blog vertelde ik al dat het niet helemaal lekker ging en dat ik toen behoorlijk zenuwachtig was voor de controle.

Vandaag moest ik opnieuw op controle en eigenlijk was ik vrij rustig.

Ik denk dat ik ergens al wel wist wat me te wachten stond en er ook vrede mee heb.

Bij het zien van de uitslag van de longfunctie wist ik eigenlijk al dat het niet goed was.

84% dat is voor mijn doen erg laag.

En dat in combinatie met nog steeds relatief veel hoesten,slijm en met periodes met weinig adem. Heb ik alle vrede met een opname.

Natuurlijk baal ik er enorm van maar ik weet ook dat ik terug wil naar die 100% en dan niet alleen op papier maar ook gewoon lichamelijk.

Gelukkig hebben we eerst nog een heerlijke week in het vooruitzicht. Want aanstaande donderdag ga ik lekker met Frank en mijn ouders een week op wintersport.

Dat zal mijn longen wat open zetten en hopelijk ook  mijn conditie was opbouwen.

En een betere voorbereiding van het bestrijden van een bacterie kun je niet hebben toch!!!

Daarom heb ik besloten om nu voorlopig eerst gewoon lekker te gaan genieten en hoe het daarna allemaal gaat lopen zien we wel.

Oh ja nu we het toch over het ziekenhuis hebben. Ik ben helemaal vergeten te vertellen dat ik bij de kno-arts geweest ben.

Vorige week vrijdag moest ik daarheen omdat ik makkelijk stem problemen heb, en omdat mijn bijholtes vaak vol zitten.

Naar allebei is gekeken en het volgende is eruit gekomen.

Mijn stembanden sluiten niet volledig (vreemd he voor iemand die zoveel praat als ik) en daardoor ben ik makkelijk hees. Logopedie is de oplossing maar wanneer is nog niet bekend.

Van de bijholtes hebben ze een CT-scan gemaakt. En tijdens de opname gaan ze bekijken wat ze gaan doen met die holtes. Dus daar horen jullie later meer over!!

Dit was het weer voor nu!!

Nog 2 daagjes werken en dan ga ik lekker genieten van mijn vakantie!

Xxx Karen

Op controle......

Al een hele week was ik onrustig en zag ik een beetje op tegen deze controle.

Het gaat al een tijdje weer iets minder maar waar dat aan licht weet ik niet goed.

Mijn stem is vaak hees en ik hoest veel, maar dat voelt anders dan normaal.

Dus wist ik niet wat ik moest verwachten.

Een beetje zenuwachtig kwam ik aan bij de longfunctie en helaas die stelde mij nog niet gerust. Hij was weer terug op de 88% en dat is het niveau van voor de opname.

Met een beetje een onrustig gevoel ging ik richting de longafdeling.

Daar eerst even een goed gesprek met Ron gehad en die stelde me al iets of wat gerust.

En hij lichtte ook gelijk even de longarts in waardoor ik niet mijn hele verhaal opnieuw hoefde te doen.

Eenmaal bij de longarts binnen hebben we samen rustig de situatie bekeken. .

We hebben samen terug gekeken naar de waardes van mijn longfunctie en als we goed kijken blijkt dat 90% ongeveer een normaal gemiddelde van mij blijkt te zijn, en ik vooral uitschieters heb tijdens de opnames. Dus geen rede voor paniek

Daarna kwamen we samen tot de conclusie dat het waarschijnlijk een virusje is wat zit te vervelen en dat de kans bestaat dat Frank en ik elkaar steeds weer opnieuw aansteken. Geen rede voor een kuurtje dus…. We kijken dit nog even aan maar ik moet wel over 8 weken terug komen voor een extra check up.

Ook is er afgesproken dat ik binnen nu en 3 weken naar de KNO ga om te kijken hoe het met de bijholtes is en met mijn stem. Misschien dat daar nog wel een duidelijkere oorzaak uit komt.

Maar al met al ben ik tevreden en maakt het mij in mn bolletje weer een stukje rustiger!

Liefs Karen

Genieten......

Genieten!!!!

Pff het is al weer veel te lang geleden dat ik een jullie heb geschreven.

Maar vanaf ik terug ben uit het ziekenhuis ben ik ook gelijk behoorlijk druk geweest en ben ik vooral heel erg aan het genieten geweest.

Waar ga ik beginnen.

De zaterdag na dat ik ben thuis gekomen hadden Frank en ik gelijk een super feest van zijn baas. Echt een betere thuis komst kan je bijna niet hebben. Lekker even feesten dansen en veel lachen en vooral het ziekenhuis helemaal vergeten…

Die week ben ik ook weer begonnen met werken Echt heerlijk om de kindjes weer te zien en te horen dat ze blij waren dat ik weer terug was. Ook ik ben weer gaan trainen, natuurlijk wel op het gemakje maar ik vond het heerlijk om weer lekker op het voetbal veld rond te hobbelen. En dat was gelijk weer even een goede training zo net voor de wintersport.

Want op vrijdag 23 december vertrokken wij met het gezin naar Kirchberg. Gezellig met z’n 6^e een weekje skiën en snowboarden en iedere dag helemaal dubbel liggen van het lachten om zoveel verschillende dingen.

Daar hebben we ook met elkaar kerst gevierd met als diner knaller: spaghetti bolognese hahaha heerlijk gewoon….

Een week is dan eigenlijk nog veel te kort maar deze keer ben ik in iedere geval gelukkig zonder zere knie, blauwe plekken of gekneusde ribben of andere gekke dingen heelhuids thuis gekomen.

En als laatste heb ik afgelopen weekend heb ik heerlijk bij mijn lieve vriendje oud en nieuw gevierd.

Met andere woorden het enige wat ik heb gedaan de afgelopen weken was GENIETEN, GENIETEN en nog eens GENIETEN

Tot slot wil ik iedereen nog een heel gelukkig, liefdevol en gezond 2012 wensen dat het maar een mooi jaar mag worden….

Liefs, Karen

Licht aan het eind van de tunnel….

Daar is hij dan, het licht puntje is nu echt te zien.

Vanmorgen om half 11 werd ik al opgehaald voor de longfunctie.

Ik was wel een beetje zenuwachtig want wilde gewoon perse een goed resultaat blazen.

Na de eerste keer blazen nam ik even een pauze om te kijken hoe hij was.

En tot mijn grote opluchting stond er: Fev1 100%  Yessss

Om 11uur was ik terug op de afdeling en kwamen de artsen nog snel even langs voor de visite.

Omdat er duidelijk verbetering mag ik deze week nog lekker naar huis.

Wel willen ze de kuur tot vrijdag afmaken. Wat dus betekend dat ik vrijdag naar huis mag en dan zonder antibiotica of infusen!!

NOG MAAR 4 NACHTJES TE GAAN…..

Oh jaa ik vergeet nog bijna te vertellen dat sinterklaas vanmorgen om 9uur al aan mij bed stond. Ik was lief geweest dit jaar en kreeg daarom van hem een lekker speculaaspop!!

Dank u wel sinterklaas : -)

Vooruit gang....

Door dat ik even in een dipje heb gezeten heb ik de afgelopen dagen niet geschreven.

Maar het is tijd voor een update!!

Afgelopen maandag ben ik opnieuw opgenomen in Rotterdam.

Ze hebben eerst gekeken naar de antibiotica. Ik kreeg eerst colistine en tobi en dat is nu veranderd naar colistine en meronem.

Waarschijnlijk kwamen de bijwerkingen van de colistine dus krijg ik nu een iets lagere dosering. Woensdag hebben ze het nog even opgehoogd en al snel begonnen de tintelingen in mijn lippen weer te komen. Dus hebben ze donderdag middag gelijk de dosering weer verlaagd en gelukkig gaat verdween het gevoel weer snel en gaat het nu goed!

Ook heb ik maandag longfunctie geblazen en tot mijn grote teleurstelling was die niks omhoog gegaan. Daar was ik behoorlijk teleurgesteld in. En door alle dingen eromheen maakte mij op dat moment ook wel redelijk emotioneel.

Het duurde ook wel even voor ik daar van bekomen was.

Gelukkig heb ik sinds woensdag het gevoel dat er een vooruit gang in zit. En dat had ik echt nodig om weer het positieve gevoel terug te krijgen!

a.s maandag heb ik opnieuw longfunctie en als die goed vooruit is dan gaan ze kijken wanneer ik naar huis mag. De precieze datum staat dus nog niet vast maar er lijkt een lichtpuntje zichtbaar aan het eind van de tunnel. Dus allemaal duimen dat maandag mijn longfunctie verbeterd is!!!!

Liefs Karen

Picc lijn en minder leuk nieuws

Laat ik beginnen met het verhaal over de picclijn.

Dinsdag avond sneuvelde mijn infuus alweer en dus besloot ik contact op te nemen met de dienst doende longarts en ik overleg met hem werd er besloten dat ik een picclijn zou krijgen.

Dat is een lange lijn die in je boven arm word aangebracht en dan helemaal door loopt tot aan vlak bij je hart. En die kan veel langer blijven zitten dan een normaal infuus. Dit word in een steriele kamer ingebracht.

Woensdag om half 3 kon ik terecht. Ik mocht op een operatie tafel gaan liggen en de arts ging kijken waar die precies moest komen te zitten.

Met een echo kon je heel duidelijk de ader zien zitten( ik kon mooi mee kijken) en was het duidelijk dat daar de picc geplaatst zou worden.

Alles werd helemaal steriel gemaakt en we waren klaar om te beginnen.

De arts spuit de verdoving in, wil beginnen met het inbrengen van de picclijn en....

HELAAS door de verdoving was de ader verdwenen en die was met geen mogelijkheid nog te vinden. Op de echo wat hij nergens meer te zien. Dus na wat prikken en zoeken (waar ik toch niks van voelde) besloot de arts dat het geen had om nog verder zoeken. Dus werd er besloten om hem in de rechterarm te plaatsen.

Alles werd rechts steriel gemaakt en deze keer zouden ze het zonder verdoving doen. Om te voorkomen dat deze ader ook weer zou verdwijnen.

Gelukkig viel het met de pijn wel mee en zat hij deze keer vrij snel. En heb ik er nu niet heel veel last meer van. Alleen mijn andere arm nu flink blauw door het zoeken naar die ader.

Dan nu het minder leuke nieuws.

Sinds een aantal dagen heb ik veel last van een verdoofd gevoel in mijn handen en lippen. En ik merk dat het ook wel beetje over de rest van mijn lichaam is. Omdat ik dit niet vertrouwde heb ik contact gehad met de longarts en ook hij vertrouwde het niet.

Dus moet ik nu per direct stoppen met de antibiotica en maandag word ik opnieuw opgenomen om wat dingen te onderzoeken en gaan ze kijken wat we nu verder gaan doen! Hopelijk duurt de opname niet al te lang maar daar kan ik nu nog niks over zeggen.

Ik hou jullie op de hoogte!

Liefs, Karen

Weer thuis....

Gisteren was het zover ik mocht weer lekker naar huis!

Mama zou om 1uur samen met oma bij mij zijn en dan zouden we gelijk kunnen vertrekken.

Helaas liep dat anders dan gepland.

De nacht voor mijn vertrek begon mij infuus ineens erg zeer te doen. Dus besloot ik samen met de nachtdienst de pleister te vervangen en te kijken of het dan beter zou worden. Zo niet zou ik de volgende dag een nieuw infuus laten prikken.

De nacht ging voorbij en iets beter ging het wel, maar zodra de ochtend giften antibiotica er in zaten begon het toch weer zeer te doen dus besloten om een nieuw infuus te laten prikken want dan had ik thuis iig een goed infuus.

Helaas de verpleging prikte 2x mis en dus moest de anesthesie worden ingeschakeld.

Dus met bed en al het ziekenhuis door op naar 11 noord. Daar kreeg ik een nieuw infuus op mijn hand. Hij liep daar al niet helemaal zoals het moest maar die man die had geprikt was er van overtuigd dat hij wel goed zat. Dus terug maar de afdeling mijn infuus aangesloten en even leek hij goed te zitten.

Ondertussen was het 1uur en waren er nog wat problemen met de apotheek thuis en dus besloten we om mijn antiobitica gift van 2uur een beetje te vervroegen en nog in het ziekenhuis te laten lopen.

Helaas kwamen we er toen snel achter dat mijn infuus toch niet zo goed zat. De pomp gaf meerdere malen aan dat er een afsluiting was onder de pomp of te wel een afsluiting van de naald.

Dus er moest weer een nieuw infuus komen. Opnieuw werd de anesthesie gebeld maar die deden nogal moeilijk. Na een hoop op en neer geruzie tussen wat artsen en de anesthesie mocht ik toch opnieuw komen. Deze keer naar 11 zuid. Dus weer met bed en al het hele ziekenhuis door voor een infuus.

Gelukkig werd hij wel in 1x goed geprikt en zat hij toen op een goede plek.

Het was ondertussen 3uur en we waren eindelijk zover om te vertrekken. Dus nog snel een ijsje gekocht en hop de auto in.

Eenmaal in Raamsdonksveer aangekomen eerst langs de huisarts gereden voor de griepprik (die ik eerder was vergeten te halen. STOM) en gelijk langs de apotheek voor alle thuis medicatie die ondertussen netjes klaar stond.

Ondertussen zit ik lekker thuis op mijn eigen bank en heb ik al heerlijk een nachtje in mijn eigen bed erop zitten.

De komende 2 weken heb ik nog een thuis infuus en moet ik nog rust houden.

En hopelijk ben ik daarna weer helemaal de oude.

Liefs, Karen