Even een kort berichtje

Hoi allemaal

Hier even een kort berichtje van ons. We zijn ondertussen aangekomen bij de White Sunday's en hebben er al een tour van 3 dagen bij Fraser eiland er opzitten. We waren eigenlijk van plan dat hele verhaal vandaag op de blog te zetten maar omdat we onverwacht vandaag al vertrekken voor een 3 daagse tour zeilen op de White Sunday's blijven we jullie het verhaal van Fraser eiland voorlopig nog even verschuldigd.

Zodra we terug zijn van deze tour horen jullie alles.
Verder gaat alles helemaal prima, de reis verloopt goed en hebben het nog steeds prima naar onze zin.
Tot snel weer.

Groetjes ons

Sydney

De laatste dag bij de familie zijn we naar een dierenpark in de buurt geweest. Daar kwamen de kangaroo’s zo uit je hand eten en zagen we een koala’s van de ene tak naar de andere springen (bijzonder want koala’s slapen voornamelijk overdag)

Ook hebben we die dag een Australianfootball wedstrijd gekeken. Natuurlijk niet zo leuk als voetbal maar wel leuk om een keer te hebben gezien.

Afgelopen zondag zijn we naar Sydney gevlogen. Bij aankomst de camper opgehaald en doorgereden naar Bondi Beach. Een van de bekendste stranden van Sydney. Daar wat rondgelopen en vervolgens dwars door Sydney op naar de camping.

De volgende ochtend zijn we met het openbaarvervoer Sydney ingegaan. We stapte uit 1 halte voor de Harbour bridge en lopend gingen we de brug over. Het is de bekendste/oudste brug van Sydney en naast de brug staat het bekende opera huis.

We pakte de ferry richting Manly. Vanaf het water hadden we een schitterend uitzicht op de brug, het operahuis en de skyline van Sydney. Het schiereiland Manly is net als Bondi Beach een toeristisch strand met een hoop winkeltjes er rondom heen. Na even daar te hebben rondgelopen pakten we de ferry terug en vervolgens de trein naar het centrum van Sydney. Daar was een Hardrock Café waar wij natuurlijk even een kijkje wilde nemen en Piet een shirtje kocht.

Vanuit daar liepen we naar de Sydney Tower. Een toren midden in Sydney van 312m hoog.

In de toren hebben we een buiten wandeling gemaakt op zo’n 270m hoogte. Je kreeg een overal aan, mocht niks meenemen naar boven en werd vastgemaakt aan een reling voor de veiligheid.

Vanaf boven hadden we een geweldig uitzicht over heel Sydney. We zagen we de zonondergang en zo de stad langzaam veranderen in een schitterende lichtstad!!! Na de wandeling boven Sydney  liepen we nog een keer de Harbour Bridge over en pakten daarna de trein terug naar de camping.

Ondertussen zijn we aangekomen in Newcastle en zien morgen wel weer wat we verder gaan doen.

Groetjes, Ons.

Ík wil een kangaroo, een echte kangaroo.....



Rara wat is dit ????





Op de ferry

Het Operahouse vanaf de Harbour Bridge



  

Sydney vanaf de Sydney Tower

 

Sydney bij nacht vanaf de Sydney Tower



The Great Ocean Road.

Dinsdag ochtend vertrokken we vanuit Albury samen met Fiona richting de Great Ocean Road.

We maakten in Melbourne een tussenstop om daar te lunchen met Brendan, een van onze neefjes (zoon van Fiona) die in Melbourne studeert.

Tegen 5uur kwamen we aan in Ocean Grove, een plaatsje niet al te ver van het begin van de Great Ocean Road vandaan. In Ocean Grove wonen Anna en Barry, vrienden van Ome Ad en Tante Nelly waar we konden overnachten.

De volgende ochtend vertrokken we met zijn zessen vroeg richting Great Ocean Road.

We hadden een flinke tocht voor de boeg van zo’n 500km.

De eerste stop maakte we bij Bells Beach. Dit is de plek waar de laatste scene van de film Point Break is opgenomen. Helaas waren er nu niet zulke hogen golven als in de film, maar wel hier en daar wat surfers die een golf probeerde mee te pikken.

We reden door en niet veel later kwamen we aan bij het begin van de Great Ocean Road. De Great Ocean Road word met een soort poort aangeven. Zodra we door de poort waren veranderde de weg in een prachtige. slingerende route vlak langs de kust. De lucht en oceaan waren allebei prachtig blauw. We reden door naar de Londen Bridge. Een stuk rots dat leek op de brug in Londen, alleen is die in 1991 voor de helft ingestort.

Dit was het verste punt en vanaf hier begonnen we aan de terug weg richting Ocean Grove.

Op de terug weg stopten we natuurlijk bij de 12 apostelen. Het bekendste en toeristische deel van de Great Ocean Road. Vroeger waren het 12 losstaande rotsen vlak langs de kust. Maar ondertussen zijn er al 4 van de 12 rotsen ingestort en zijn er dus eigenlijk nog maar 8 apostelen over. Toen we daar aankwamen scheen de zon fel en weerkaatste flink op het water. Om foto’s te maken verschrikkelijk maar schitterend om te zien.

Vanaf daar zijn we terug gereden naar Ocean Grove.

Donderdagochtend hebben we nog het een en ander bekeken in de buurt van Ocean Grove. En zijn we in de middag terug gereden naar Albury waar we ‘s avonds moe maar voldaan aankwamen.

Zondag vliegen we naar Sydney waar we beginnen aan de laatste 3 weken langs de oost kust.

Groetjes, Piet, Erna en Karen

Great Ocean Road

Bij de 12 apostelen

Bells Beach

Londen bridge @ Great Ocean Road

Met z'n alle bij Port Lonsdale

Familiebezoek

Na een geweldige trip in Ayers Rock kwamen we aan in Melbourne waar Ashley en Lynn ons op hebben gehaald en ons naar Goughs Bay brachten. Daar, aan Lake Eildon, staat het vakantiehuis van de familie. Vanaf het balkon kijk je uit op een deel van het meer, dat kan nu omdat er zoveel water in staat. De afgelopen 10 jaar konden ze het meer niet zien vanwege de lage waterstand. We zijn 3 dagen in Goughs Bay gebleven en hebben een hoop van de omgeving gezien. Een tochtje met de auto hier en stukje in de boot daar. Ondertussen nog even vissen vangen en weer door. Ome Ad (80 jaar oud) wilde ons zoveel mogelijk laten zien.
Na een paar dagen genieten van het vakantiehuis reden we naar Corowa. Hier wonen ome Ad en tante Nelly ( 81 jaar) waar we nog 2 nachten bij hun zijn geweest. Ook in Corowa hebben we het een en andere gezien. Waaronder alle huizen waar ze hebben gewoond en de plek waar ze zijn aangekomen toen ze emigreerden.
Op vrijdag ochtend reden we naar Albury waar we 3 nachten bij Ashley en Lynn zouden blijven. Een hele andere verblijfplaats dan bij tante Nelly en ome Ad. Een druk gezin met een nog thuiswonende tweeling (16 jaar) die de hele dag van de ene naar de andere activiteit worden gebracht en nog 2 dochters (21 en 25 jaar) die een nachtje overkwamen om ons te ontmoeten. Een druk werkend gezin maar erg gezellig en liefdevol. We hebben met hun een stukjes van Albury gezien, en zijn naar een basketbal, hockey en voetbal wedstrijd geweest. Een paar relaxte dagen met niet te veel gehaast.
De laatste dag bij hun zijn we met Lynn en Yasmin naar Beechwoorth, een oud stadje, geweest. Het was al wel 150 jaar oud. Voor ons vrij nieuw dus, maar in Australië is het een van de oudste, nog in vroegere staat, stadjes.
Ondertussen zijn we aangekomen bij Barry en Fiona. Een gezin met 3 kinderen. 2 meiden (15 en 16 jaar) die nog thuis wonen en een jongen (18jaar) die in Melbourne studeert.
Vanavond hebben we hier een rustig avondje gehad en morgen vertrekken we met Fiona richting de Great Ocean Road.
Later dus meer over dat.

X Ons.

Op de boot in Goughs Bay

Jeeuh voor het eerst een vis gevangen!!

Kakatoe op het balkon in Goughs Bay

Wilde Kangaroo's in Goughs Bay

Vogel in de bomen bij Jamieson

Kampeersafari in de bush bush

Om half 3 in de ochtend ging in Auckland de wekker. Hup naar het vliegtuig en op naar Australië. We vlogen eerst naar Sydney en vervolgens door naar Ayers Rock, waar we tegen 1 uur werden we opgehaald door een busje. Er zaten al 16 mensen in die al een ochtendprogramma achter de rug hadden. We reden naar een gezellig tentenkamp dat onze verblijfplaats zou zijn voor de komende nacht.

Na een zeer goed verzorgde lunch, pakte we wat spullen en reden we naar Uluru. Uluru is de heilige berg van de Aboriginals. We hebben daar een wandeling langs de berg gemaakt en onze reisleider (George) vertelde verschillende mooie Aboriginalverhalen die bij de berg horen.

Het is een indrukwekkende berg en de Aboriginals zijn er ook erg voorzichtig mee. Zo mogen er op verschillende “heilige” plekken geen foto’s gemaakt worden en mag je de natuur er omheen op geen enkele wijze beschadigen. (dus geen blaadjes van een boom plukken bijvoorbeeld)

Na de rondleiding reden we naar een plek waar we de zonsondergang keken.

Je ziet de berg van kleur veranderen naarmate de zon wegzakt achter de horizon.

We reden terug naar het basiskamp waar we na een BBQ en een gezellige borrel met onze medereizigers op tijd ons bed in doken.

Om 5uur ging de wekker weer. We moesten zo vroeg op omdat we de zonsopkomst zouden gaan kijken vanaf een uitkijkpunt richting Uluru. Het was zeer bijzonder omdat de zon precies midden achter de berg op kwam en dat gebeurd maar 2x per jaar. Het was prachtig om te zien hoe de zon een gouden gloed rond de berg kleurt terwijl hij erachter langzaam opkomt.

Na het uizicht reden we naar Kata Tjuta. Ook weer een heilige berg voor de Aboriginals die behalve zijn rode kleur er totaal anders uitziet. Kata Tjuta betekent 36 hoofden dit omdat die uit zoveel verschillende bollen bestaat vanaf een afstand gezien. We hadden daar een wandeltocht van zo’n 4uur tussen de verschillende bollen van berg door. Een zeer mooie tocht om te lopen en opnieuw vertelde George ons verschillende prachtige verhalen.

Na een uitstekende lunch stapten we in de bus en reden we naar een plek zo’n 300km verderop. We hadden nog een tussenstop, waar we uitkeken op de berg Atilla.

Rond 6uur arriveerden we bij ons basiskamp voor de komende nacht. Hier hebben we gekookt in het vuur. We hadden zelf onderweg al hout gesprokkeld en het was een bijzondere ervaring.

De volgende morgen weer om 5 uur op en om 6 uur in de bus naar Kings Canyon.  Kings Canyon is een bergketen bestaande uit rode rotsen zoals Ayers Rock. Hier hebben we een wandeling gemaakt van 4 uur. Klimmen en klauteren naar boven. Een steile klim maar goed te doen. Boven gekomen een prachtig uitzicht. We stonden aan de rand van de canyon en keken zo de diepte in. Zover als je kijken kon alleen maar “groene” woestijn. Normaal is het een rode zandvlakte met af en toe een struik. Omdat het de afgelopen tijd zoveel geregend heeft in Australie staan er in de woestijn veel groene struiken en kleine bomen en af en toe bloeiende bloemen. De wandeling was prachtig. We daalden af naar de Tuin van Eden. Beneden aangekomen hadden we een korte stop aan een meertje omringd door rotsen en bomen. Het was er zo stil en vredig, alleen het gefluit van een enkele vogel was te horen. Vervolgens klommen we weer naar boven zijn we de canyon helemaal rond gelopen.

Na de lunch reden we richting Alice Springs. De reis ging over zo’n 170 km “dirty road”, rode gravelwegen. Tot onze verbazing en grote hilariteit werd er wel aan de weg gewerkt. Er stond zelfs een man met een “stopbord”. Daarmee werd aangegeven dat we niet door mochten  

rijden vanwege een tegenligger (op het hele stuk zagen we 4 tegenliggers: 2 roadtrains, dat zijn megagrote trucks met 4 aanhangers en 2 gewone auto’s). Na 3 uur hobbelen en door elkaar geschud te zijn kwamen we aan in Hermansburg, een Maoridorp. Hier stapten we over in een andere bus die ons naar Alice Springs bracht, althans dat was de bedoeling. Bij de eerste de beste rivier die we kruisten kwamen we vast te zitten (omdat het zoveel geregend heeft staat het water in de rivieren veel hoger dan normaal en is de weg niet altijd te zien) We moesten door het water  waar een onverwacht diepte kuil in zat en ja hoor met de achteras aan de grond. Dus wachten op de volgende bus, hadden we nog geluk dat er een bus achter ons aankwam, die ons eruit trok. ’s Avonds na een gezamenlijke maaltijd met wat tour genoten doken we lekker weer in een gewoon bed.

De volgende ochtend vlogen we naar Melbourne waar we door een neef en zijn vrouw werden opgehaald. We zijn nu een aantal dagen in Goughs Bay geweest, het vakantiehuis van de familie,en hebben daar lekker kunnen luieren en bekomen van 3 “geweldige dagen” in de outback Douwn Under.

Uluru

Het tentenkamp waar we sliepen

Kings Canyon

Onze bus op de dirty road

Zonsopkomst achter Uluru.

Het zit erop in Nieuw Zeeland.

De reis in Nieuw Zeeland zit erop.

We zitten op dit moment in Auckland en vliegen over een paar uurtjes naar het binnenland van Australië.

We kijken met enorm veel plezier terug op de afgelopen 3 weken. Het is een prachtig land met onwijs veel verschillende landschappen. Van fjorden naar gletsjers en van vulkanisch gebied tot grotten.

Bij ons heeft de wandeltocht van 15km door het vulkanisch gebied (tongaririo alpine crossing) het meeste indruk gemaakt. Het uitzicht daarboven was zo geweldig mooi en de persoonlijke prestatie die daar aanvast zat maakte ons best wel even trots.

Het zien van het Maori dorp was bijzonder omdat we daardoor echt een goede indruk kregen van de oorspronkelijke inwoners van het land.

Maar eigenlijk is alles wat we hier hebben gezien en gedaan een hoogte punt.

Nieuw Zeeland is gewoon een prachtig land met veel lieve en attente mensen.

Nu op naar Australië………

Kusjes ons

Een vrije val van 3,3 km, borrelende bronnen, Maori cultuur en Waitomo caves.

Whaaaa Erna en Karen zijn uit een vliegtuig gesprongen!!!!

Het stond al langer op ons verlanglijstje en hier is die droom eindelijk uitgekomen. Karen en Erna zijn gaan skydiven.

We hadden een boeking gemaakt voor 1uur maar omdat we in de ochtend weinig op de planning hadden staan zijn we tegen half 12 naar het vliegveld gereden. Na nog wat extra informatie besloten we om ervoor te gaan. We kregen een overal en een tuig aan en een leren muts op.  Toen alles goed vast zat en dubbel gecheckt was konden we in het vliegtuig stappen.    Het vliegtuig steeg tot een hoogte van 15000 voet. (ongeveer 5 km) Daar ging het luik open en sprongen we 1 voor 1 naar beneden ( vastgemaakt aan onze instructeur natuurlijk).  Een vrije val van 3,4 km volgde……..onwijs gaaf. Het uitzicht op de wereld onder ons super mooi. Na ongeveer een minuut ging de parachute open en werd ’t ineens stil om ons heen. Langzaam zweefden we naar beneden. Piet filmde vanaf de grond de landing en na zo’n 

6 minuten en een hele hoop adrenaline stonden we weer met 2 benen veilig op de grond.

Alweer een bijzondere ervaring rijker.

Omdat het nog vroeg in de middag was reden we door naar Wai-o-tapu thermal wonderland.

Een park bestaande uit gedoofde vulkanen met verschillende heetwater bronnen en meren in allerlei geuren en kleuren (van citroengeel naar limegroen en van koperrood en helderblauw naar diepzwart). Het water dat uit de grond kwam kon tot zo’n 100 graden heet worden en kwam borrelend omhoog. En overal zag je de dampen uit de grond komen. Bijzonder om te zien en ruiken hoe de verschillende chemicaliën het water geurt en kleurt. Met name de vieze zwavelgeur overheerst enorm.

We sloten de dag af op de camping waar ze heerlijke natuurlijke heetwater bronnen hadden. Even helemaal ontspannen om de spieren hun verdiende rust te geven.

De volgende ochtend reden we naar het Rotorua museum. We hadden gehoopt om daar wat meer van de Maori cultuur te vinden maar dat viel een beetje tegen. Het bleek een oud badhuis te zijn wat vroeger als een soort kuuroord werd gebruikt. En er was het een en ander te zien over het vulkanisch gebied en over hoe de Maori’s hebben mee gevochten in de WO II.

Na het bezoek aan het museum zijn we door gereden naar Whakarewarewa. Een Maori dorpje wat nog bewoond is en gebruik maakt van het vulkanisch gebied. We zagen daar bijvoorbeeld hoe er gekookt werd in de hete bronnen en tijdens een voorstelling kregen we een beeld van de tradities van de Maori’s.

’s avonds reden we door naar Waitomo.

Daar hebben we vanmorgen de waitomo caves bezocht. Als eerste zijn we in een glimwormen grot geweest. Grappig om te zien. Je word met een bootje door een ondergrondse rivier geleid. En ineens zie je allemaal wit/blauw gekleurde lichtjes aan het plafon. Glimwormen.

Het is net een combi van de fatamorgana en het laatste stuk van de vogelrock in de Efteling.

Daarna hebben we nog een wandeltocht gemaakt door een grot. Overal waren verschillende stalagmieten en stalactieten te zien.

Nu zijn we onderweg naar Auckland van daaruit vertrekken we donderdag ochtend naar het binnen land van Australië.

Het kan dus even duren voor we met een nieuw stukje komen.



Erna aan de parachute





Karen aan de parachute

Met de Maori's

Vulkanisch gebied