Omdat ik nog steeds zo’n pijn heb in mijn schouderblad, had ik afgelopen dinsdag besloten om het cf team weer een mailtje te sturen.
Woensdag ochtend rond kwart over 9 belde dokter Bakker. We hebben samen even de hele situatie doorgenomen en besloten we dat het toch verstandig is om er even goed naar te laten kijken.
Vandaag moest ik me rond een uurtje of 10 melden op de SEH.
Daar aangekomen wisten ze al dat ik zou komen, en al vrij snel werd ik geholpen.
Eerst werden de standaard controles gedaan zoals, bloed afnemen, bloeddruk meten, temperatuur opnemen en saturatie meten.
Daarna was het wachten op de dienst doende longarts. Ondertussen werd ik nog opgehaald voor een thoraxfoto, en toen ik terug kwam op mn kamertje was de longarts er al.
Samen hebben we even goed doorgenomen wat er nou precies aan de hand was en werd er besloten om even de foto af te wachten en dan weer verder te kijken.
Op de foto was niks bijzonders te zien en dus werd er een hartfilmpje gemaakt, en besloten ze om ook nog een ct scan te laten maken om alle mogelijke levensbedreigende dingen uit te sluiten.
Na lang wachten en een aantal hoofdstukken verder in mijn boek, werd ik geroepen voor de scan.
Daarna was het weer wachten op de uitslag. Het hart filmpje was prima dus dat was het niet gelukkig.
De arts kwam nog even gezellig een praatje maken terwijl we moesten wachten tot de scan helemaal binnen was.
Een half uurtje later kwam de longarts vertellen dat ik naar huis mocht.
Hij had samen met de radioloog en een neuroloog de scan bekeken en geen van de 3e kon iets opmerkelijks vinden. Natuurlijk is dat een goede uitslag want dat betekend dat er niks ernstigs is gevonden. Maar het betekend ook dat ik nog steeds niet weet waar de pijn vandaan komt.
Mogelijk is het een zenuw, en als de pijn klachten aanhouden kan ik contact opnemen met de poli neurologie.
De komende 2 weken moet ik even rustig aan doen en hopen dat de pijn vanzelf over gaat.
Duimen jullie voor mij!!!
Liefs, Karen