Picc lijn en minder leuk nieuws

Laat ik beginnen met het verhaal over de picclijn.

Dinsdag avond sneuvelde mijn infuus alweer en dus besloot ik contact op te nemen met de dienst doende longarts en ik overleg met hem werd er besloten dat ik een picclijn zou krijgen.

Dat is een lange lijn die in je boven arm word aangebracht en dan helemaal door loopt tot aan vlak bij je hart. En die kan veel langer blijven zitten dan een normaal infuus. Dit word in een steriele kamer ingebracht.

Woensdag om half 3 kon ik terecht. Ik mocht op een operatie tafel gaan liggen en de arts ging kijken waar die precies moest komen te zitten.

Met een echo kon je heel duidelijk de ader zien zitten( ik kon mooi mee kijken) en was het duidelijk dat daar de picc geplaatst zou worden.

Alles werd helemaal steriel gemaakt en we waren klaar om te beginnen.

De arts spuit de verdoving in, wil beginnen met het inbrengen van de picclijn en....

HELAAS door de verdoving was de ader verdwenen en die was met geen mogelijkheid nog te vinden. Op de echo wat hij nergens meer te zien. Dus na wat prikken en zoeken (waar ik toch niks van voelde) besloot de arts dat het geen had om nog verder zoeken. Dus werd er besloten om hem in de rechterarm te plaatsen.

Alles werd rechts steriel gemaakt en deze keer zouden ze het zonder verdoving doen. Om te voorkomen dat deze ader ook weer zou verdwijnen.

Gelukkig viel het met de pijn wel mee en zat hij deze keer vrij snel. En heb ik er nu niet heel veel last meer van. Alleen mijn andere arm nu flink blauw door het zoeken naar die ader.

Dan nu het minder leuke nieuws.

Sinds een aantal dagen heb ik veel last van een verdoofd gevoel in mijn handen en lippen. En ik merk dat het ook wel beetje over de rest van mijn lichaam is. Omdat ik dit niet vertrouwde heb ik contact gehad met de longarts en ook hij vertrouwde het niet.

Dus moet ik nu per direct stoppen met de antibiotica en maandag word ik opnieuw opgenomen om wat dingen te onderzoeken en gaan ze kijken wat we nu verder gaan doen! Hopelijk duurt de opname niet al te lang maar daar kan ik nu nog niks over zeggen.

Ik hou jullie op de hoogte!

Liefs, Karen

Weer thuis....

Gisteren was het zover ik mocht weer lekker naar huis!

Mama zou om 1uur samen met oma bij mij zijn en dan zouden we gelijk kunnen vertrekken.

Helaas liep dat anders dan gepland.

De nacht voor mijn vertrek begon mij infuus ineens erg zeer te doen. Dus besloot ik samen met de nachtdienst de pleister te vervangen en te kijken of het dan beter zou worden. Zo niet zou ik de volgende dag een nieuw infuus laten prikken.

De nacht ging voorbij en iets beter ging het wel, maar zodra de ochtend giften antibiotica er in zaten begon het toch weer zeer te doen dus besloten om een nieuw infuus te laten prikken want dan had ik thuis iig een goed infuus.

Helaas de verpleging prikte 2x mis en dus moest de anesthesie worden ingeschakeld.

Dus met bed en al het ziekenhuis door op naar 11 noord. Daar kreeg ik een nieuw infuus op mijn hand. Hij liep daar al niet helemaal zoals het moest maar die man die had geprikt was er van overtuigd dat hij wel goed zat. Dus terug maar de afdeling mijn infuus aangesloten en even leek hij goed te zitten.

Ondertussen was het 1uur en waren er nog wat problemen met de apotheek thuis en dus besloten we om mijn antiobitica gift van 2uur een beetje te vervroegen en nog in het ziekenhuis te laten lopen.

Helaas kwamen we er toen snel achter dat mijn infuus toch niet zo goed zat. De pomp gaf meerdere malen aan dat er een afsluiting was onder de pomp of te wel een afsluiting van de naald.

Dus er moest weer een nieuw infuus komen. Opnieuw werd de anesthesie gebeld maar die deden nogal moeilijk. Na een hoop op en neer geruzie tussen wat artsen en de anesthesie mocht ik toch opnieuw komen. Deze keer naar 11 zuid. Dus weer met bed en al het hele ziekenhuis door voor een infuus.

Gelukkig werd hij wel in 1x goed geprikt en zat hij toen op een goede plek.

Het was ondertussen 3uur en we waren eindelijk zover om te vertrekken. Dus nog snel een ijsje gekocht en hop de auto in.

Eenmaal in Raamsdonksveer aangekomen eerst langs de huisarts gereden voor de griepprik (die ik eerder was vergeten te halen. STOM) en gelijk langs de apotheek voor alle thuis medicatie die ondertussen netjes klaar stond.

Ondertussen zit ik lekker thuis op mijn eigen bank en heb ik al heerlijk een nachtje in mijn eigen bed erop zitten.

De komende 2 weken heb ik nog een thuis infuus en moet ik nog rust houden.

En hopelijk ben ik daarna weer helemaal de oude.

Liefs, Karen

Even een update.....

Ondertussen ben ik alweer zo’n 5 weken terug uit Egypte en er valt weer een hoop te vertellen.

Kort na dat ik terug kwam uit Egypte begonnen mijn longen zich te vervelen en dachten laten we eens wat herrie gaan schoppen. Natuurlijk was ik het daar niet mee eens en mailde ik gelijk even naar de longarts voor een cipro kuurtje. Na de eerste week leek het er goed uit te zien en het te verbeteren, maar helaas in de 2^e week ging het weer wat achteruit en wist ik niet goed wat ik dr mee aan moest. Dus na een hoop denken, stressen en onrustig zijn besloot ik contact te zoeken met de longarts en zijn mening te vragen.

Hij stelde voor om een week zoveel mogelijk rust te nemen en aan te kijken of de antibiotica nog iets zou gaan doen.

Helaas…. In het begin had ik nog wel goede hoop dat het beter ging maar uiteindelijk ging het opnieuw achteruit.

Afgelopen donderdag kon ik bij de longarts terecht om te kijken hoe het met mijn longfunctie stond en aan de hand daar van zouden we beslissen wat slim zou zijn.

Samen met Frank (mijn vriend die ik in Egypte heb leren kennen ) ben ik donderdag naar het ziekenhuis gegaan. Helaas was mijn longfunctie niet zo heel goed. De fev 1 was nu 91 % terwijl mijn top ligt rond de 113%. Dat is dus een behoorlijk verschil en de longarts vond dan ook dat we moeten proberen terug te gaan naar die top. Alles wat er te halen is moeten we proberen.

Dus werd er naar de afdeling gebeld met de vraag of er een plekje voor me was.

Gisteren kon ik al terecht en dat betekend dus voor nu dat ik weer verblijf in hotel Erasmus.

De planning voor nu!

Omdat ik een andere combinatie antibiotica krijg dan ik de voorgaande keren kreeg is de optie met thuis infuus nu makkelijker.

Daarom hebben we nu afgesproken dat ik hier tot vrijdag 19 nov zal blijven en dan de rest van de kuur thuis verder af maak.

Dit was het even voor nu, maar ik hou jullie op de hoogte!!

Liefs Karen

Egypte 2011

Woensdag 28 september vertrokken ik met een vriendin voor 8 dagen richting het altijd warme Egypte. De foto's zeggen genoeg toch.....????

Wachten op Schiphol

Ons eerste avondmaal net na aankomst

het uitzicht vanaf ons balkon

Karaoke achtergrond danseressen.... 2 zachten armen om me heen

heerlijk luieren aan het zwembad

slapen aan t zwembad

Genieten van de chocolade toetjes

Feestjes bouwen

Zwemmen

Snorkelen

Visjes kijken

visjes kijken

En nog meer mooie visjes kijken...

2 daagjes weg met mama en oma.

Donderdag ochtend om 9uur vertrokken mama, oma en ik richting Groningen.

Mijn neef heeft een kindje van 6 weken en dus gingen wij op kraamvisite…

Onderweg nog even gezellig een bakkie gedaan en rond half 1 kwamen we aan bij Dim, Melanie en Jelle.

Met mijn lieve neefje!

Natuurlijk was mijn oma ontzettend trots op haar nieuwe achterkleinkind en genoten wij daar weer van.

Na een heerlijke lunch veel kletsen, genieten van Jelle en een bakkie koffie met een gebakje vertrokken we om half 5 richting Diever.

Hier woont een andere neef van mij met zijn vrouw en 2 dochters.

Ook daar zag je oma weer  genieten van d’r achterkleinkinderen, want het is en blijft natuurlijk wel iets bijzonders.

Bij Joost en Heleen hebben we gezellig meegegeten en heb ik geholpen met het in bed leggen van de meiden.

’s Avonds sliepen we in een hotel in de buurt. M'n oma had ooit al eerder in dit hotel geslapen en vond het wel leuk om daar nog een keer te slapen, dus dachten wij waarom niet....
Toen we daar aankwamen waren er zo'n 25 mensen aan het sjoelen enzo, geen van hen was jonger dan 85 hahaha. We hadden nog gevraagd of ik korting kreeg omdat ik jonger was dan 65+ maar helaas dat deden ze niet ;-)

De volgende ochtend vertrokken we na het ontbijt rond half 11 richting Arnhem.

Daar zijn we gezellig een dagje wezen shoppen en heb ik alvast van oma een jurkje voor mijn verjaardag gekregen.

’s Avond hebben we daar nog in een leuk gezellig tentje wat gegeten en waren we uiteindelijk na 2 onwijs gezellige dagen rond half 9 weer heerlijk thuis.

Mama en oma toosten op 2 geslaagde dagen!

Dagje SEH

Omdat ik nog steeds zo’n pijn heb in mijn schouderblad, had ik afgelopen dinsdag besloten om het cf team weer een mailtje te sturen.

Woensdag ochtend rond kwart over 9 belde dokter Bakker. We hebben samen even de hele situatie doorgenomen en  besloten we dat het toch verstandig is om er even goed naar te laten kijken.

Vandaag moest ik me rond een uurtje of 10 melden op de SEH.

Daar aangekomen wisten ze al dat ik zou komen, en al vrij snel werd ik geholpen.

Eerst werden de standaard controles gedaan zoals, bloed afnemen, bloeddruk meten, temperatuur opnemen en saturatie meten.

Daarna was het wachten op de dienst doende longarts. Ondertussen werd ik nog opgehaald voor een thoraxfoto, en toen ik terug kwam op mn kamertje was de longarts er al.

Samen hebben we even goed doorgenomen wat er nou precies aan de hand was en werd er besloten om even de foto af te wachten en dan weer verder te kijken.

Op de foto was niks bijzonders te zien en dus werd er een hartfilmpje gemaakt, en besloten ze om ook nog een ct scan te laten maken om alle mogelijke levensbedreigende dingen uit te sluiten.

Na lang wachten en een aantal hoofdstukken verder in mijn boek, werd ik geroepen voor de scan.

Daarna was het weer wachten op de uitslag. Het hart filmpje was prima dus dat was het niet gelukkig.

De arts kwam nog even gezellig een praatje maken terwijl we moesten wachten tot de scan helemaal binnen was.

Een half uurtje later kwam de longarts vertellen dat ik naar huis mocht.

Hij had samen met de radioloog en een neuroloog de scan bekeken en geen van de 3^e kon iets opmerkelijks vinden. Natuurlijk is dat een goede uitslag want dat betekend dat er niks ernstigs is gevonden. Maar het betekend ook dat ik nog steeds niet weet waar de pijn vandaan komt.

Mogelijk is het een zenuw, en als de pijn klachten aanhouden kan ik contact opnemen met de poli neurologie.

De komende 2 weken moet ik even rustig aan doen en hopen dat de pijn vanzelf over gaat.

Duimen jullie voor mij!!!

Liefs, Karen

Veel pijn met een verzachtende factor

1.5 week geleden vertelde ik jullie de uitslag van de scan. Ik vertelde ook gelijk over de pijn in mijn schouderblad.

Helaas die is nog steeds niet over. Vorige week heb ik nog een keer contact gehad met de longarts. De pijn komt van mijn longvlies vandaan en dat moet vanzelf over gaan. Dus helaas is dat dus nog niet het geval en soms is de pijn erg heftig en dat begint me nu ook wel een beetje op te breken helaas. Om de pijn toch een beetje dragelijk te maken slik ik nu een aantal keer per dag pijnstillers in de hoop dat het snel beter gaat

Gelukkig is er nog 1 verzachtende factor.

Afgelopen week heb ik samen met mijn ouders een motor gekocht!!

Ik ben er zo ontzettend trots op en vind het zo heerlijk om d’r op te rijden. Ik verzin zoveel mogelijk “onzinnige” redenen om het ding uit de schuur halen en lekker te gaan toeren. Helaas is het weer nog niet echt geweldig en zal ik voorlopig tussen de buien door moeten gaan rijden…

Maar eind deze week houden ze weer wat droger weer dus hoop ik weer wat leuke ritjes te kunnen gaan maken!!

Liefs Karen!

p.s Hier onder nog wat foto's van mijn motor : -)